“ข้าก็คิดไว้แล้วเชียว หากเพียงเพื่อต้องการตำหนักเอกอุจะถึงขั้นรับประทานโอสถต้องห้ามเลยหรือ…ที่แท้ต้องการฆ่าต้วนหลิงเทียน!”
……
ในขณะเดียวกันเหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ทั้งหลายก็เริ่มพบว่าเรื่องราวผิดท่า! เป็นหงชวีคิดฆ่าต้วนหลิงเทียนแน่แล้ว!!
ศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์หลายคนที่ไวหน่อย ก็เร่งเหินร่างออกจากเขตที่พักไปหาเหล่าอาวุโสประจำเหมืองลำดับที่ 1 ทันที
เขตที่พักแห่งนี้ โดยปกติแล้วจะไม่มีอาวุโสคอยเฝ้าดูแลแต่อย่างใด
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าอย่าได้คิดหนีให้เหนื่อยเปล่า…จุดแข็งของเจ้าคือความเร็ว! เมื่อเทียบกับความเร็วแล้วการโจมตีของเจ้ายังอ่อนด้อยกว่าเสียอีก…ในเมื่อตอนนี้ความเร็วของเจ้าถูกข้าก้าวข้าม เช่นนั้นเจ้าคิดว่าเจ้ายังมีปัญญาต้านทานการโจมตีของข้าได้อยู่หรือ!?”
ในระหว่างที่เหินร่างไล่จี้ต้วนหลิงเทียนจนระยะทางหดกระชั้นลงไปเรื่อยๆ หงชวีพลันกล่าวออกเสียงเย็น
“พลังของข้าบัดนี้ห่างขอบเขตเซียนสวรรค์เพียงแค่ครึ่งก้าวเท่านั้น! ในขอบเขตเซียนนภาไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานข้าได้อีก! หากเจ้ายังเป็นเพียงเซียนนภาวันนี้เจ้าไม่มีทางรอดพ้นเงื้อมมือข้าไปได้!!”
หงชวีกล่าวออกอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่คล้ายมีอารมณ์ความรู้สึกใดๆแฝงอยู่
“หงชวี เพื่อฆ่าข้าแล้ว…นี่เจ้าถึงกับใช้โอสถต้องห้ามอย่างไม่ลังเลเลยงั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามเสียงเข้ม สีหน้าเผยความตกใจอยู่ไม่น้อย
