ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
…
เพียงต้วนหลิงเทียนสะบัดมือ ปรากฏกระบี่พลังมีสภาพควบแน่นจากความว่าง พุ่งไปตัดหินเซียนระดับกึ่งสวรรค์ก้อนใหญ่ที่ถูกพลังหยิบยกให้ลอยขึ้นปานประกายแสงวาบผ่าน…พริบตาหินเซียนระดับกึ่งสวรรค์ก้อนใหญ่ ก็กลายเป็นหินเซียนระดับกึ่งสวรรค์ขนาดมาตรฐาน 123 ก้อน
“สมแล้วที่เป็นหินเซียนระดับกึ่งสวรรค์…พลังวิญญาณฟ้าดินหนาแน่นนัก”
ต้วนหลิงเทียนย่อมสังเกตเห็นปริมาณพลังวิญญาณฟ้าดินที่อัดแน่นอยู่ในหินได้ชัดเจน
‘จำได้ว่าตอนที่ข้าอยู่ในสำนักจันทร์จรัสแสงข้าได้จานค่ายกลมา 3 จานนี่นา แถมจานค่ายกลพวกนั้นยังแบ่งเป็นจานค่ายกลสำหรับโจมตี ป้องกัน และหลอนประสาท…ไม่รู้ว่าหากใช้หินเซียนระดับกึ่งสวรรค์เป็นขุมพลังพวกมันจะเป็นยังไง?’
คิดถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนจึงหยิบแหวนมิติที่ซ่อนอยู่ในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติออกมา
แหวนวงนี้เป็นแหวนวงที่เขามักสวมใส่อยู่เป็นประจำ
สำหรับแหวนที่เขตลงทัณฑ์ของเหมืองลำดับที่ 1 ริบไป มันก็แค่แหวนว่างเปล่าวงหนึ่งเท่านั้น!
อย่างไรก็ตามหากเขาไม่ยกเลิกสิทธิ์ถือครอง ก็ไม่มีใครสามารถตรวจสอบพบได้ว่าข้างในแหวนมันว่างเปล่า!
ตั้งแต่ที่เขารู้ว่าทางเขตลงทัณฑ์ของเหมืองลำดับที่ 1 จะริบแหวนพื้นที่ของศิษย์ที่ต้องรับโทษใช้แรงงานเอาไว้ เขาก็ได้ลอบสับเปลี่ยนแหวนที่เขาใส่เป็นประจำกับแหวนว่างเปล่าแต่แรก ซึ่งการกระทำดังกล่าวขนาดกัวฉงอยู่ข้างๆยังไม่อาจพบได้
