“เจ้ากล่าวออกมาเช่นนี้…มิใช่หมายความว่าศิษย์พี่หงชวีจงใจมาหาศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนโดยเฉพาะงั้นเหรอ? อย่างบอกนะว่าศิษย์พี่หงชวีถึงขั้นก่อเรื่องในแท่นบูชาเต่าทมิฬเพื่อจักได้ถูกส่งมาที่เขตลงทัณฑ์แห่งนี้…เพราะมีจุดประสงค์ต่อศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียน?”
“อาจเป็นไปได้…”
…
ไม่ว่าเหล่าศิษย์จะคิดคาดกันไปอย่างไร ด้านหงชวีตอนนี้ก็เหินร่างขึ้นมาถึงตำหนักเอกอุที่ลอยเด่นเป็นสง่ากลางฟ้าเรียบร้อยแล้ว
“ต้วนหลิงเทียน! ตำหนักเอกอุของเจ้าข้าหงชวีต้องการ!”
ทันทีที่มันเปิดปากกล่าวคำ ก็เผยเจตนาช่วงชิงที่พักของต้วนหลิงเทียนออกมาทันที
แน่นอนว่าเจตนาของหงชวียามนี้ก็เหมือน ‘ดื่มสุราแต่มิได้มุ่งหวังในรสสุรา’ เหตุผลที่มันบอกออกไปเช่นนี้ก็เพื่อปกปิดเจตนาที่แท้จริงของมัน
มันก่อเรื่องในแท่นบูชาเต่าทมิฬ เพียงเพื่อให้โดนลงโทษส่งมาใช้แรงงานที่เหมืองแห่งนี้ด้วยเหตุผลเดียว…ฆ่าต้วนหลิงเทียน!
เรื่องนี้นอกเหนือจากตัวมันกับหลี่อันแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดรู้อีกว่าต้วนหลิงเทียนจำต้องตายเพื่อให้คนสกุลหงนับร้อยชีวิตของมันอยู่ต่อไป…
เป็นธรรมดาที่หลังจากได้ยินคำท้าของหงชวี เหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์หลายคนก็ตระหนักได้ว่าหงชวีเพียงต้องการช่วงชิงตำหนักเอกอุ “ศิษย์พี่ใหญ่หงชวีหมายตาตำหนักเอกอุจริงๆด้วย…แต่คิดชิงตำหนักเอกอุจากต้วนหลิงเทียนเช่นนี้ ยังมิต่างจากแย่งเนื้อจากปากเสือหรือไร?”
