เท่าที่พวกมันรู้ ทั้งสองคนนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันทั้งสิ้น
ในขณะที่ด้านเหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬกำลังสงสัยนั้นเอง
“มากับข้า!”
หลี่อันกล่าวสั่งหงชวีเสียงเบา แล้วก็เหินร่างออกจากเขตที่พักของเหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬทันที พริบตาแผ่นหลังของมันก็หายไปจากสายตาของเหล่าศิษย์แล้ว
แม้หลี่อันจะจากไปแล้ว ด้านหงชวีก็ยังยืนงุนงงอยู่พักหนึ่งด้วยไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายมีเรื่องอะไรกันแน่ แต่สุดท้ายก็ได้แต่กัดฟันเหินร่างติดตามไป
หลี่อันจะอย่างไรตอนนี้ก็มีฐานะเป็นอาวุโสอันดับ 1ของแท่นบูชาเต่าทมิฬ!
ก่อนที่มันจะเข้าร่วมการประเมินทดสอบของดินแดนศักดิ์สิทธิ์และกลายเป็นศิษย์ฝ่ายใน มันก็ยังถือว่าเป็นคนของแท่นบูชาเต่าทมิฬ จึงไม่กล้าที่จะล่วงเกินหลี่อันโดยง่าย
เมื่อเห็นว่าไม่นานศิษย์พี่ใหญ่หงชวีของพวกมันก็เหินร่างจนหายลับตาตามอาวุโสหลี่อันไป พวกมันก็ได้แต่หันหน้ามองสบตากันด้วยแววตามากคำถาม…
แต่ถึงแม้พวกมันจะอยากรู้อยากเห็นจนอยากเหินร่างตามไปดูชมมากเพียงใด ทว่ากลับไม่มีใครกล้าติดตามไปเพราะหวาดกลัวจะล่วงเกินหลี่อัน!
หลี่อันเหินร่างมุ่งออกจากเขตที่พักของเหล่าศิษย์พักหนึ่งก็มาถึงเขตป่าไผ่ร้างผู้คน บริเวณนี้มีเพียงเสียงซอกแซ่กของใบไผ่ยามโอนเอนไปมาตามแรงลม นับว่าเต็มไปด้วยความสงบห่างไกลจากหูตาผู้คนนัก
“อาวุโสหลี่อัน ท่านที่แท้มีธุระอันใดกับข้ากันแน่?”
