ด้วยเหตุนี้พวกมันถึงได้อิจฉาซุนเต๋อกันนัก!
“ขอแสดงความยินดีกับศิษย์พี่ซุนเต๋อด้วย”
ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจเรื่องราวทันทีหลังได้ฟังคำของซุนเต๋อ
“ศิษย์น้องหลิงเทียน เมื่อข้าสำเร็จเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬประจำแท่นบูชาเต่าทมิฬของพวกเราแล้ว…นั่นหมายความว่าข้าไม่จำเป็นต้องอยู่รับโทษในเขตลงทัณฑ์ของเหมืองลำดับที่ 1 แห่งนี้อีกต่อไป ข้าสามารถเข้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในฐานะศิษย์ฝ่ายในตอนนี้ได้เลย…และนั่นหมายความว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปตำหนักเอกอุของเขตลงทัณฑ์จักกลายเป็นของเจ้า!”
ซุนเต๋อกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม
อย่างไรก็ตามวาจาประโยคต่อมา ใบหน้ายินดีของมันก็แปรเปลี่ยนไปกลายเป็นขื่นขม “แน่นอนว่าถึงแม้ข้าจะยังไม่ไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่ตำหนักเอกอุหลังนี้ข้าก็คงไม่อาจรักษาไว้ได้หากศิษย์น้องหลิงเทียนต้องการ…”
“ข้ารู้ดีถึงแม้ข้าจะสำเร็จเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬ จนสามารถหยุดการลงมือของเจ้าเมื่อครู่ได้ แต่ข้ารู้ว่าศิษย์น้องหลิงเทียนยังมิได้ลงมือเต็มกำลัง”
“หากเจ้าใช้เวทย์พลังสายจู่โจมขั้นสูงที่เจ้ามี ต่อให้เป็นปราการเต่าทมิฬก็คงมิอาจป้องกันได้แน่!”
วาจาที่กล่าวออกของซุนเต๋อจะคำหรือสองคำก็บ่งบอกว่ามันรู้ตัวดี
ยังกล่าวออกมาตรงๆอย่างไม่อับอาย ว่าถึงแม้มันจะสำเร็จเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬแล้ว แต่มันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของต้วนหลิงเทียน!
ได้ยินคำของซุนเต๋อเหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์ก็เห็นด้วย
