ทว่าอย่างหลังนั้นสั่นคลอนใจต้วนหลิงเทียนให้หวั่นไหวขึ้นมาด้วยความวาดหวัง ‘หากซุนเต๋อคนนี้เข้าใจเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬแล้วล่ะก็…นับเป็นเรื่องดีสำหรับข้าเลยทีเดียว!’
ก่อนหน้านี้ต้วนหลิงเทียนก็ครุ่นคิดจนหัวหมุนว่าต้องทำอย่างไรถึงจะได้พบพานคนที่สำเร็จเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬ เพื่อที่เขาจะได้ให้อีกฝ่ายสำแดงเวทย์พลังให้เขาชมดูเป็นแนวทาง…
เพราะเขาตระหนักได้ว่า…
มีเพียงได้เห็นผู้อื่นสำแดงเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬเท่านั้น เขาถึงจะสามารถแตกกฉานเวทย์พลังปรากการเต่าทมิฬได้ในเวลาอันสั้น ด้วยใจกระจ่างจากผลของยอดใจกระบี่ ขอเพียงเขาเห็นคนใช้เวทย์พลังปราการเต่าทมิฬออกสักครั้งล่ะก็…เขาต้องล่วงรู้ถึงเคล็ดความสำคัญที่เขามองไม่ออกตอนนี้ได้แน่!
“ศิษย์พี่ซุนเต๋อกลับมานู่นแล้ว!!”
จนเมื่อเสียงร้องหนึ่งดังขึ้น ต้วนหลิงเทียนที่หลับตาสงบใจรอคอยจึงได้ลืมตาขึ้นมา และเขาก็ได้แลเห็นศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์คนหนึ่งกำลังเหินหน้ามาทางตำหนักเอกอุ เป็นซุนเต๋อ!
ซุนเต๋อนั้นมีรูปลักษณ์เป็นชายวัยกลางคนที่แลดูธรรมดาๆคนหนึ่ง หากแต่มองผิวเผินคล้ายคนอมทุกข์อยู่ตลอดเวลา
ไม่ว่าสภาพแวดล้อมโดยรอบตอนนี้จะครึกครื้นเพียงใด ทว่าอีกฝ่ายกลับทำสีหน้าอึมครึมคล้ายมีผู้ใดติดเงินแล้วไม่ยอมคืนอย่างไรอย่างนั้น…
“เจ้าคิดท้าข้าประลองงั้นหรือ?”
ครู่ต่อมาร่างซุนเต๋อก็เหินมาหยุดเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียน ค่อยกล่าวถามออกมาเสียงเรียบ
