เพราะตะกร้าใบใหญ่พิเศษนี้สามารถจุหินเซียนได้มากกว่าตะกร้าธรรมดาที่พวกมันใช้อยู่ถึงสองเท่า!
แต่ด้วยเพราะยังไม่ทราบความเป็นมาแน่ชัดของต้วนหลิงเทียน เหล่าศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์จึงได้แต่ด้อมๆมองๆ ไม่มีใครกล้าผลีผลามลงมือ…ต่างกลัวจะเป็นนกตัวแรกกันทั้งสิ้น!
(นกตัวแรกที่เหินนำฝูง มักถูกสอยก่อนเพื่อน!)
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงเดินมาถึงถ้ำแห่งหนึ่งที่มีการขุดเจาะไว้แล้วโดยสวัสดิภาพ…
และเมื่อต้วนหลิงเทียนเข้ามาในเหมือง ต้วนหลิงเทียนก็ตื่นตาตื่นใจไม่น้อย
เพราะถ้ำแห่งนี้คล้ายจะเป็นเหมืองหลักที่ผู้คนนิยมมาขุดกันในเหมืองลำดับที่ 1 แห่งนี้ เรียกว่ามีคนมาขุดหินเซียนจากที่นี่มากกว่าที่อื่นๆ
‘ทำไมคนมองข้าถึงได้เยอะแยะขนาดนี้…’
เรื่องที่มีคนติดตามมาด้านหลังเป็นขบวนแน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนย่อมรู้แต่แรก
สุดท้ายอารามสงสัยเขาก็อดไม่ได้ที่จะหันมาดู จึงได้พบว่าทุกคนต่างจับจ้องมองมาที่ตะกร้าของเขาด้วยสายตาละโมบ จึงทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะงุนงง ‘ไหงพวกมันจ้องตะกร้าของข้าตาเป็นมันนักล่ะ? อย่าบอกนะว่าพวกมันคิดจะแย่งตะกร้าข้า?’
ต้วนหลิงเทียนถึงกับงุนงงไม่เข้าใจแล้วจริงๆ แม้ตะกร้าของเขาจะใบใหญ่หน่อยแต่ไม่ใช่ว่าก็แค่อุปกรณ์รึไง ใช่ของมีค่าซะที่ไหน! อยากได้ก็ไม่ใช่ว่าไปขอเบิกเอารึไง?
อันที่จริงต้วนหลิงเทียนลืมเรื่องสำคัญไปประการหนึ่ง
บางทีตะกร้านี้อาจไม่มีค่ามีราคาอะไรสำหรับที่อื่น
