หลังเดินไปต่ออีกสักพัก ต้วนหลิงเทียนก็เริ่มได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นจากด้านหน้า
ปง! ปง! ปง!
…
ตูม! ตูม! ตูม!
…
เคร๊ง! แกร๊ก! โครมม!!
…
เสียงต่างๆหลากสำเนียงดังคละเคล้าปะปนกันไป กลายเป็นท่วงทำนองที่ฟังดูแล้วพิกลหูนัก
และเมื่อลงมาตามทางอีกสักพัก ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็พบต้นตอของเสียงดังกล่าว…ที่แท้เป็นเสียงของการขุดหินเซียน!
ทว่ากระบวนการขุดหินเซียนของศิษย์แท่นบูชาจตุรลักษณ์เบื้องหน้า นับว่าเป็นอะไรที่เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ! ลบภาพคนงานเหมืองสวมหมวกติดไฟฉายถือพลั่วไปจากสมองทิ้งได้เลย!!
ชกกับหมัดลุ่นๆ!
ใช้กระบี่ฟันฟาด!
หอกจ้วงก็มา!
มีแม้แต่กระทั่งมีดเล่มเล็กๆ!
…
นับว่าคำ ‘ไม่เคยพบเห็นไม่ใช่ว่าจะไม่มี’ สามารถกล่าวอธิบายเรื่องราวตรงหน้าได้ดีจริงๆ
‘ดูเหมือนบริเวณนี้จะมีสายแร่หินเซียนอยู่ไม่น้อยเลย…’
ขณะเดียวกันตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ถึงไอพลังวิญญาณฟ้าดินที่อบอวลไปทั่วบริเวณ
ไอพลังวิญญาณฟ้าดินดังกล่าวสมควรแผ่ออกมาจากสายแร่หินเซียนระดับ 1 ไม่ผิดแน่!