สิ้นคำอาวุโสเฉียน สายตาที่อีกฝ่ายใช้มองมายังต้วนหลิงเทียนก็คล้ายจะแหลมคมขึ้นเล็กน้อย
“ทุกอย่างกระทำไปตามที่ท่านอาวุโสเฉียนกล่าวเถอะ”
ภายใต้สายตาเย็นชาเย้ยหยันของเว่ยเหอ และภายใต้แรงกดดันจากอาวุโสเฉียน ต้วนหลิงเทียนกลับยังคงความสงบนิ่งเอาไว้ ยื่นมือออกไปรับลูกแก้ววิญญาณที่อาวุโสเฉียนใช้พลังไร้สภาพประคองส่งมาถือไว้ทันที
‘เจ้านี่..กระทั่งตอนนี้ยังสงบอยู่ได้งั้นเหรอ!?’
เว่ยเหอที่หลงคิดไปว่าต้วนหลิงเทียนต้องหน้าเสียและเผยทีท่าหวั่นหวาดอะไรออกมา แต่แม้จะเผชิญหน้ากับการตรวจสอบของอาวุโสเฉียนอีกฝ่ายกลับเฉยเมยคล้ายไม่แยแส ทำให้ในใจของมันบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลประการหนึ่งขึ้นมาทันที!
ส่วนอีกด้านนั้น อาวุโสคุมกฏประจำแท่นบูชาเต่าทมิฬอย่างกัวฉง ก็ยังคงยืนนิ่งเงียบไม่กล่าวคำ
ตั้งแต่ต้นจนจบสีหน้าของกัวฉงยังไม่แปรเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
เพราะในความเห็นของมัน ‘คำตัดสิน’ ที่มันใช้กล่าวโทษต้วนหลิงเทียนนั้น ได้สอดคล้องกับกฏที่ไม่ได้พูดไว้ของลัทธิบูชาไฟทุกประการ หาได้มีการใช้อำนาจโดยมิชอบเอื้อผลประโยชน์ให้ใครอื่นไม่!
ดังนั้นเรื่องที่เว่ยเหอมากล่าวหามันว่าใช้อำนาจโดยมิชอบเพื่อช่วยเหลือคนอะไรเช่นนี้ ในสายตาของกัวฉง เว่ยเหอจึงไม่ต่างอะไรกับ ‘ตัวตลก’ แม้แต่น้อย
เพราะท้ายที่สุดแล้วมันก็ไม่มีทางแพ้พ่ายแน่นอน!
