เมื่อเห็นร่างต้วนหลิงเทียนที่ทั้งหลายต่างพากันคิดไปว่าไม่พ้นต้องถูกทุบตีทรมานก่อนที่จะถูกประหารตายตกไปแล้วแน่แท้ลอยตระหง่านอย่างสงบ เหล่าแท่นบูชานกไฟก็ถึงกับอื้ออึงตะลึงไปกันหมด
เข้าไปทำอะไรกันตั้งนานสองนาน…แต่สุดท้ายอาวุโสคุมกฏกลับไม่ได้ประหารต้วนหลิงเทียนหรอกหรือ?
เช่นนั้นในเมื่อต้วนหลิงเทียนไม่ได้ถูกประหาร ทั้ง 3 คนที่แท้เข้าไปทำอะไรกันในนั้นกันแน่?
เหล่าศิษย์แท่นบูชานกไฟได้แต่เก็บงำความสงสัยนี้เอาไว้ในใจ ไม่กล้าถามออก
“อาวุโสหวู่ยี่ อาวุโสกัวฉง…พวกท่านทำอันใดกันอยู่?”
หากแต่มีคนที่อดสงสัยไม่ไหวกล่าวถามออก เป็นหลี่อันที่ยามนี้สองตาทอประกายวูบวาบ มันมองถามอาวุโสคุมกฏทั้งสองตรงๆ!
อย่างไรก็ตามถึงแม้เสียงกล่าวถามเข้มขึงนี้ของมันจะไม่ได้เบาแม้แต่น้อย ทว่าอาวุโสคุมกฏทั้งสองไม่ว่าจะกัวฉงหรือหวู่ยี่ก็คล้ายจะไม่ได้ยิน ทั้งคู่ต่างเมินเฉยมันไปคล้ายไม่เห็นหัว สิ่งนี้ยังทำให้หลี่อันโมโหจนหน้าดำคร่ำเครียด!
“น้องหลิงเทียนเจ้า…”
ขณะเดียวกัน ด้านกู่ลี่ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงไปถามต้วนหลิงเทียน เพราะมันไม่รู้จริงๆว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
“พี่กู่ขอท่านอย่าได้กังวลไป รอดูเรื่องราวต่ออย่างสบายใจเถอะ…”
ต้วนหลิงเทียนกลับส่งเสียงกล่าวขัดคำของกู่ลี่ไว้ก่อน น้ำเสียงยังฟังดูสบายๆไร้เรื่องราว นับว่าคลายกังวลให้ผู้ฟังไม่น้อย
