ขณะเดียวกันเหล่าศิษย์ของแท่นบูชานกไฟที่ตะลึงกับเรื่องราวก่อนหน้าก็ฟื้นคืนสติกลับมากันเรียบร้อย ตอนนี้ยามพวกมันมองมาที่ต้วนหลิงเทียน ในแววตายังฉายชัดถึงความหวาดกลัว
อีกทั้งความโหดเหี้ยมของต้วนหลิงเทียนยังทำให้พวกมันรู้สึกยำเกรงไม่น้อย!
“ต้วนหลิงเทียนผู้นี้กลับกล้าลงมือจริงๆ…กระทั่งหยวนค่วงมันก็ยังฆ่า!”
“โหดเหี้ยมนัก! จักโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว! ข้าไม่คิดฝันเลยว่าแท่นบูชาเต่าทมิฬจักมีคนโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้”
“เท่าที่ข้ารู้มาตั้งแต่ก่อนเข้าร่วมแท่นบูชาเต่าทมิฬมันก็เป็นคนใจเด็ดเช่นนี้อยู่แล้ว…หาไม่แล้วคงไม่ลงมืออำมหิตฆ่าหยางหวู่บุตรชายคนรองของอาวุโส 5 แห่งวังอุดรไพศาลต่อหน้าต่อตาอาวุโสหลี่อันหรอก”
“จักโหดเหี้ยมอันใดใจเด็ดอันใดก็เท่านั้น วันนี้มันถึงวาระแล้ว! เพราะฆ่าสหายศิษย์สองคนมิใช่อาชญากรรมเล็กๆในลัทธิบูชาไฟเรา!”
…
เหล่าศิษย์แท่นบูชานกไฟสนทนากันดังระงมไปทั่ว พวกมันยังเห็นพ้องต้องกันว่าวันนี้ต้วนหลิงเทียนไม่พ้นต้องโทษประหารชดใช้ชีวิตให้แก่สองพี่น้องสกุลหยวนที่ตายตกแน่!
