จนกระทั่งมันมาหยุดลอยร่างข้างๆต้วนหลิงเทียน จึงค่อยระบายลมหายใจอย่างโล่งอกออกมาเฮือกหนึ่ง ด้วยรู้ว่าวันนี้มันรอดพ้นอันตรายแล้ว
สำหรับอำนาจจิตจู่โจมวิญญาณนั้น…ด้วยพลังฝึกปรือที่แท้จริงของต้วนหลิงเทียนยังคงอยู่ในขอบเขตเซียนมนุษย์ขั้นกลาง…
เช่นนั้นพลังวิญญาณของเขาก็ยังอยู่ในระดับดังกล่าวเช่นกัน อำนาจจิตจู่โจมวิญญาณนี้จึงไม่อาจทำร้ายอะไรหยวนค่วงได้เลย
หยวนค่วงนั้นจะอย่างไรก็บรรลุขอบเขตเซียนปฐพีแล้ว พลังวิญญาณของมันกล้าแข็งกว่าเขามาก!
แต่แน่นอนว่าอำนาจจิตที่ต้วนหลิงเทียนใช้ออกไม่ได้ใช้เพราะคิดฆ่าหยวนค่วง เขาเพียงแค่ทำให้มันเสียสมาธิไปเท่านั้น
ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าหยวนค่วงต้องไม่กล้าทำอะไรกู่ลี่เพราะเขากุมชีวิตพี่มันไว้อยู่ แต่เขาก็ไม่พอใจจะเห็นกู่ลี่ตกอยู่ในกำมืออีกฝ่ายเช่นนั้น!
เพราะเรื่องนี้มันเป็นอะไรที่ ‘เกิน’ ไปสำหรับเขา และเขาไม่ชอบความรู้สึก ‘เกิน’ ไปดังกล่าว
หยวนค่วงที่โดนอำนาจจิตเพียงงุนงงอยู่ครู่หนึ่งก็รู้สึกตัว
หลังจากที่มันรู้สึกตัว พอพบว่ากู่ลี่กลับหลุดรอดเงื้อมมือไปแล้ว หน้ามันก็เปลี่ยนสีทันที
สูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับอารมณ์ครั้งหนึ่ง หยวนค่วงก็มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงเย็น “ต้วนหลิงเทียน ยังไม่รีบปล่อยพี่ชายข้าอีก!”
“ปล่อยพี่เจ้า? แล้วทำไมข้าต้องปล่อยพี่เจ้าด้วย?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆ
