“ก็รอให้การทดสอบประเมินของแดนศักดิ์สิทธิ์เริ่มขึ้นเมื่อไหร่ ข้าแน่นอนว่าต้องไปเข้ารับการทดสอบแน่! เพราะข้าเองก็ได้ไปลงทะเบียนรอเข้ารับการทดสอบไว้แล้ว เป้าหมายในชีวิตข้าก็คือการเข้าสู่แดนศักดิ์สิทธิ์นี่ล่ะ!”
พอหลิวมู่ได้ฟังคำถาม ก็มองไปเบื้องหน้าด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว ทั้งยังเต็มไปด้วยความวาดหวัง
ระหว่างเดินทางหลิวมู่ก็สนทนานกับต้วนหลิงเทียนอย่างออกรส มันเองก็นับเป็นคนเฮฮาสนุกสนานคนหนึ่ง และไม่มีทีท่าดูแคลนต้วนหลิงเทียนแต่อย่างใด แม้พลังฝึกปรือของมันจะบรรลุเซียนนภาขั้นเชี่ยวชาญแล้วก็ตาม
เรื่องนี้นับว่าทำให้ต้วนหลิงเทียนประทับใจในตัวอีกฝ่ายไม่น้อย
เพราะอย่างน้อยๆศิษย์พี่แซ่หลิวนามมู่ผู้นี้ ก็มิใช่ชนชั้นต่ำทรามที่คอยดูแคลนหยามหมิ่นผู้ที่อ่อนด้อยกว่า
ต้องทราบกันด้วยว่าตั้งแต่ที่วีรกรรมที่เขาก่อมันแพร่ไปทั่วแท่นบูชาจตุรลักษณ์ ‘ก้น’ ของเขาก็คล้ายจะถูกผู้อื่นรับทราบหมดแล้ว
(ก้นในที่นี้ ก็คือข้อมูลส่วนตัวที่ถูกขุดคุ้ยกันอย่างละเอียด)
อีกฝ่ายแน่นอนว่าต้องรู้เรื่องที่พรสวรรค์รากวิญญาณของเขาเป็นแค่รากวิญญาณสีเหลือง และเสมือนชีวิตได้ถูกลิขิตไว้แล้วว่าความสำเร็จในวันหน้าก็ไม่สูงล้ำอะไร เพียงจะทะลวงถึงเซียนนภายังยาก…
ทว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ศิษย์พี่นามหลิวมู่คนนี้กลับมองเขาอย่างเป็นกันเอง ไม่แม้แต่จะมีความดูถูกอะไรในแววตาสักเพียงนิด!
เรื่องนี้นับเป็นอะไรที่หาได้ยากมากในสายตาของเขา
