และทันทีที่ผู้เฒ่าหั่วตอบข่าวดีกลับมา ใจที่ระส่ำระสายของเขาก็โล่งขึ้นทันตา ขณะเดียวกันใบหน้าก็ฉายชัดถึงความสุขความยินดีออกมา
หลังจากนั้นเสียงของผู้เฒ่าหั่วก็ดังสืบเนื่องต่อมาว่า “อย่างไรก็ตามเพื่อให้บรรลุถึงผลลัพธ์ที่ต้องการ ทักษะลับนี้จำต้องใช้พลังวิญญาณส่วนหนึ่งประคองสภาพเอาไว้ตลอดเวลา…หากเจ้าหยุดจ่ายพลังวิญญาณไปประคองสภาพทักษะนี้เกิน 3 วัน ทักษะที่ข้าว่าก็จักสิ้นอำนาจ และทักษะนี้ก็มิได้มีความต้องการสูงมากอันใด เพียงพลังวิญญาณขอบเขตเซียนมนุษย์ขั้นไปก็พอ”
“หมายความว่าตลอดเวลา ข้าต้องจ่ายพลังวิญญาณเพื่อคงสภาพผลของทักษะที่ท่านว่าเอาไว้งั้นหรือ?”
ในสายตาของต้วนหลิงเทียนหากเขาสามารถรักษาความลับเรื่องภูมิหลังเอาไว้ได้ การจ่ายพลังวิญญาณเพื่อประคองสภาพทักษะยังจะนับเป็นอะไรได้
“หลังจากหยุดจ่ายพลังวิญญาณประคองสภาพเกิน3 วันทักษะจะไร้ผล…”
มากพอแล้ว!
ถึงแม้หยางชงกับหลี่อันจะลงมือโดยไม่เลือกวิธีการ เพื่อใช้ทักษะควาญวิญญาณกับเขา แต่พวกมันก็ต้องลอบลงมือโดยใช้เวลาที่น้อยที่สุดเพื่อไม่ให้เสี่ยงต่อการถูกลงโทษจากลัทธิบูชาไฟ ที่มากระทำอะไรกับเขาแบบนี้อย่างไร้เหตุผล…
เพราะสุดท้ายพวกมันต้องไม่กล้าก่อการอุกอาจต่อหน้าผู้คนแน่
โดยเฉพาะหลี่อัน!