อย่างไรก็ตามด้วยอาการบาดสาหัสของมัน ตอนนี้กระทั่งขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวเล็กๆยังยาก เพราะทั่วกายรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวราวกระดูกแหลกไปทุกชิ้น!
ถึงแม้จะมีเหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬมากมายที่แยกย้ายกันกลับไปแล้ว แต่ยังมีศิษย์บางกลุ่มที่อยู่สนทนากันไม่เลิก
เรื่องที่พวกมันคุยกันแน่นอนว่าย่อมเป็นเรื่องราวการต่อสู้ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า
“เฮ่อ…ก่อนจะสู้กันข้าก็มั่นใจในตัวศิษย์พี่จางจี้นักว่าชนะได้แน่…แต่ข้าไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆว่าสุดท้ายฝ่ายแพ้จะเป็นศิษย์พี่จางจี้ซะอย่างนั้น…”
“พลังฝีมือของศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนร้ายกาจเกินไป! กระทั่งศิษย์พี่จางจี้ใช้ออกด้วยเวทย์พลังขั้นสูงอย่างหมัดทลายขุนเขาลำน้ำจนกระบวนท่ามีพลังอยู่ในจุดสูงสุดเท่าที่เซียนนภาขั้นต้นจะสำแดงได้แล้วแท้ๆ…แต่กระนั้นก็ยังแพ้พ่ายคามือศิษย์พี่ต้วน!”
“จะว่าไปพอเรื่องจบข้าก็นึกขึ้นได้ว่า…ตอนแรกมิใช่จางจี้ขู่ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนเอาไว้หรือว่าจะทุบตีให้หน้ายับบ้าง ให้มารดาจดจำไม่ได้บ้าง ยังจะทุบตีจนให้ร่ำร้องขอความตาย…นับว่าจางจี้มันกล่าวถูกเรื่องหนึ่ง วันนี้มีคนถูกทุบตีจนยับถึงขั้นตายเสียดีกว่าอยู่จริงๆ แต่นั่นมิใช่ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนทว่าเป็นมันเอง!!”
