ทว่าตอนนี้ไม่ทราบเพราะอะไร เขากลับใช้ปฐมเวทย์กลืนกินออกไปตามสัญชาตญาณ!
มวลพลังที่กำลังโถมถันเข้ามานั้นค่อนค้างรุนแรงและเกินตัวต้วนหลิงเทียนไปมาก เขาจึงรู้สึกอึดอัดทั้งสัมผัสได้ถึงพลังสะกดข่มอันร้ายกาจ
อย่างไรก็ตามหลังจากต้วนหลิงเทียนปลดปล่อยปฐมเวทย์กลืนกินออกไปตามสัญชาตญาณแล้ว วังวนพลังรอบกายที่อุบัติขึ้นในชั่วพริบตาก็สูบกลืนมวลพลังทำลายล้างของหมัดคู่ที่จางจี้ปลดปล่อยออกมาจนหายวับไปกับตา!!
และครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็ทราบแล้วว่าไฉนในเคล็ดปฐมเวทย์กลืนกินถึงได้กล่าวเตือนไว้ว่าให้ระวัง ‘ผลกระทบ’ เพราะเขาสัมผัสได้ถึงการต่อต้านแข็งขืนของพลังอย่างรุนแรง!!
พลังที่เขาสูบกลืนเข้ามา มันไม่ใช่พลังของเขา! และตอนนี้มันก็คล้ายจะอาละวาดในร่างกายของเขาอย่างเกรี้ยวกราด!!
พริบตานี้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกปวดร้าวระบมไปทั่วร่าง คล้ายร่างกายของเขาจะแหลกเป็นเสี่ยงๆ!
“รนหาที่ตาย!!”
ด้านจางจี้แม้จะประหลาดใจไม่น้อยที่อยู่ๆต้วนหลิงเทียนกลับสูบกลืนพลังหมัดคู่ของมันจนหายไปเสียสิ้น แต่พริบตาต่อมามันก็ตระหนักได้ว่า พลังหมัดของมันที่แท้ยังอยู่ในร่างกายของต้วนหลิงเทียน! และมันเองก็สามารถควบคุมพลังดังกล่าวได้อยู่ มันจึงคิดที่จะควบคุมพลังให้บดบี้ทำลายอวัยวะภายในของต้วนหลิงเทียนทันที!!
ซัวว!!
