“อะไร? คิดชิงเรือนชั้นรองที่ข้าพักอยู่งั้นเรอะ?”
หน้าจางจี้จมลงทันใดเมื่อได้ยินเรื่องนี้ ลูกตายังฉายประกายเยียบเย็นดุร้าย!
จากนั้นมันก็กลอกตาไปหยุดยังร่างต้วนหลิงเทียนที่อยู่ไม่ไกล พร้อมกล่าวออกมาเสียงเย็นทันที “เจ้าที่เรียกว่าต้วนหลิงเทียนน่ะ คิดชิงที่พักของข้างั้นหรือ?”
เพราะตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาจางจี้ปิดด่านบ่มเพาะอยู่ จึงไม่ได้ยินเรื่องราวของต้วนหลิงเทียน
เช่นนั้นมันจึงไม่ทราบว่าในแท่นบูชาเต่าทมิฬมีคนอย่างต้วนหลิงเทียนดำรงอยู่ กระทั่งไม่ทราบว่าตอนนี้ในแท่นบูชาเต่าทมิฬต้วนหลิงเทียนเป็นคนดัง!
“ฮ่าๆๆๆ…”
ต้วนหลิงเทียนยังไม่มีเวลาได้ตอบคำอะไร พลันมีเสียงหัวเราะหนึ่งดังมาแต่ไกล
“อะไรกันจางจี้ นี่เจ้ามัวไปอยู่ที่ใดมา? กระทั่งเรื่องราวลือนามของศิษย์น้องต้วนหลิงเทียนคนนี้ที่ดังไปทั่วแท่นบูชาเต่าทมิฬเราแล้ว เจ้าก็ยังมิรู้จักอีก?”
ห่างออกไปไม่ไกล พลันมีร่างชายอีกคนเหินเข้ามาด้วยสีหน้าสนุกสนาน เป็นคนผู้นี้เองที่หัวเราะดังร่า กระทั่งแววตาที่ใช้มองจางจี้ยามนี้ยังแปลกๆราวมองชมตัวประหลาด
“นั่นศิษย์พี่เจียงชูนี่นา!”
“ข้าได้ยินมาว่าศิษย์พี่เจียงชูกับศิษย์พี่จางจี้นั้นเขม่นไม่ค่อยกินเส้นกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว…”
“ตอนนี้ศิษย์พี่เจียงชูมาอีกคน ไม่รู้เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อ ใช่จะมีมวยรุ่นใหญ่ให้ชมแทนหรือไม่?”