กู่ชุนได้กล่าวบอกมันเอาไว้เนิ่นนานแล้ว ว่าพลังฝึกปรือของกู่หลงนั้นบรรลุถึงจุดสูงสุดขอบเขตเซียนปฐพี เจียนทะลวงถึงขอบเขตเซียนนภาเต็มที…คิดฆ่าผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนปฐพีขั้นต้น ยังไม่ใช่ง่ายดายดั่งตัดหญ้าฆ่าไก่หรือไร?
“ตายแล้ว…มันกลับตกตายแล้ว”
อนิจจาหลี่อันไม่คิดไม่ฝันจริงๆ ว่าทันทีที่มันมาถึงเขตที่พักของศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬ ศพที่มันเห็นจะไม่ใช่ศพของต้วนหลิงเทียน แต่เป็นศพของกู่หลง ผู้ที่จะเป็นศิษย์ของมันแทน…
กู่หลง…อัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงิน
ด้วยเหตุนี้ถึงแม้มันจะไม่เคยพบเคยเจอกู่หลงมาก่อน แต่ในใจของหลี่อันก็ให้ความสำคัญกับกู่หลงเอาไว้มาก เรียกว่ายังมากมายกว่ากู่ชุนอย่างไม่เห็นฝุ่น!
ด้วยเหตุนี้ ในใจของมันถึงได้เต็มไปด้วยโทสะนัก!!
ว่าที่ศิษย์อัจฉริยะของมันที่มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินกลับถูกสังหารตกตายไปแบบนี้!!
“ต้วนหลิงเทียน! เจ้ากลับกล้าสังหารศิษย์ร่วมลัทธิเดียวกันงั้นเหรอ!!”
ครู่ต่อมาลูกตาของหลี่อันก็แผ่พุ่งรังสีอำมหิตเย็นเยือก ยังเงยหน้าขึ้นไปมองต้วนหลิงเทียนที่ลอยตัวอยู่บนฟ้าสูงอย่างเอาเรื่อง!!
ในตอนนี้มันแทบอยากจะลงมือสฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตาย ยังอยากจะป่นร่างอีกฝ่ายให้แหลกจนไร้ศพไว้กลบฝังด้วยซ้ำ!!
อนิจจามันไม่อาจกระทำตามอำเภอใจได้
