“ยังต้องถึงเวทย์พลังสายป้องกันรึไร? อาศัยแค่วรยุทธ์เซียนระดับนภาทั่วไปก็เอาอยู่แล้ว!!”
……
เหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬกล่าวออกความเห็นกันอีกครั้ง พวกมันยังมองว่าต้วนหลิงเทียนแส่หาเรื่องแล้วจริงๆ!
เพราะจะอย่างไรหลังจากนี้อีกไม่นาน พลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียนก็จะถดถอยลงมาดังเดิม! กระทั่งอาจจะถูกผลข้างเคียงจนถดถอยลงกว่าเดิมด้วยซ้ำ!!
ถึงตอนนั้นแล้ว ต้วนหลิงเทียนที่ไร้เวทย์พลังหนุนเสริม ก็ไม่ต่างใดจากปลาบนเขียง ทำได้แค่รอให้กู่หลงแล่สับฆ่าแกงตามใจชอบ!!
“ไม่หนีงั้นเหรอ? หรือมันยังมีเวทย์พลังสายจู่โจมชั้นสูงอยู่อีก?”
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนเป็นฝ่ายปรี่เข้าหามันแทน สีหน้ากู่หลงพลันเคร่งขรึมขึ้นมาทันใด
มันเองก็ไม่ใช่ว่าจะเชี่ยวชาญเวทย์พลังสายป้องกันอะไร!
หากต้วนหลิงเทียนเกิดเชี่ยวชาญเวทย์พลังสายจู่โจมระดับสูงอะไรอีกสักอย่างจริงๆล่ะก็ คราวนี้มันไม่เพียงขโมยไก่ไม่สำเร็จ ยังต้องเสียข้าวสารไปอีกกำมือแน่แล้ว! กระทั่งมิวายได้ถูกต้วนหลิงเทียนฆ่าตายแน่!!
‘เรื่องพรรค์นั้นเป็นไม่ได้! ด้วยพลังฝึกปรือเท่านี้ของมันทั้งพรสวรรค์แต่กำเนิด เพียงสามารถแตกฉานเวทย์พลังเสริมการเคลื่อนไหวระดับสูงกับเวทย์พลังสายสนับสนุนที่น่าจักเป็นระดับสูงเช่นกันนั่นก็มากเกินไปแล้ว…มันมิมีทางแตกฉานเวทย์พลังสายจู่โจมระดับสูงอีกสายหรอก!”
กู่หลงที่ฉุกคิดได้ถึงจุดนี้ก็ลอบโล่งใจขึ้นมามาก
