ต้วนหลิงเทียนคิดว่าพี่ชายคนนี้ของกู่ชุนเป็นศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬแต่แรก เขาไม่ได้นึกถึงเรื่องที่พี่ชายอีกฝ่ายจะพึ่งมาถึงลัทธิบูชาไฟวันนี้สดๆร้อนๆ
ยิ่งไม่ได้คาดคิดว่าพี่ชายของกู่ชุนจะเป็นถึงอัจฉริยะ ผู้มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงิน!
“เจ้าน่ะหรือคือต้วนหลิงเทียน?”
แทบจะทันทีที่วาจากู่ชุนดังจบคำ สองตาของกู่หลงก็มองเขม็งไปยังต้วนหลิงเทียนทันที กล่าวถามออกมาเสียงต่ำเยียบเย็น
“เป็นข้าเอง แล้วเจ้ามีปัญหาอะไร?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่คิดสุภาพอะไรอีกเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากกู่หลง จึงกล่าวตอบออกไปด้วยน้ำเสียงไม่แยแส
“โอหังดีนี่!”
ใบหน้ากู่หลงลดต่ำลงทันใด กล่าวเย้ยเยาะคำหนึ่ง มือพลันสะบัดชักกระบี่ที่สะพายไว้ด้านหลังออกมาฉับไวปานสายฟ้าฟาด ค่อยกล่าวออกมาด้วยเสียงดังอำมหิต “ให้ข้าดูว่าเจ้ามีฝีมือมากพอให้โอหังเช่นนี้หรือไม่!”
