“หากมิมีข้อผิดพลาดอันใด ป่านนี้น้องชายข้าสมควรฝากตัวเป็นศิษย์ของอาวุโสเพลิงเงินเรียบร้อยแล้ว…และข้ามาที่ลัทธิบูชาไฟแห่งีน้ ก็เพื่อที่จะคารวะอาวุโสเพลิงเงินคนนั้นในฐานะอาจารย์”
ขณะกูหลงกล่าวออก ลึกลงไปในแววตายังเผยความอ่อนโยนอบอุ่นราวกับแดดแรกของฤดูใบไม้ผลิ
เมื่อไม่กี่เดือนก่อนน้องชายของกู่หลง กู่ชุนนั้น ได้วางแผนจะมาที่ลัทธิบูชาไฟด้วยกัน อีกทั้งยังตกลงกันว่าจะคารวะอาวุโสเพลิงเงินคนเดียวกันเป็นอาจารย์
เพื่อที่จะได้ดูแลลูกพี่ลูกน้องอย่างกู่ชุน กู่หลงยินดีสละโอกาสที่จะได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของอาวุโสระดับเพลิงทองไปอย่างไม่ลังเล
มันบอกให้กู่ชุนฝากตัวเป็นศิษย์อาวุโสเพลิงเงินทันทีที่ได้เข้าร่วมลัทธิบูชาไฟ เพื่อให้น้องชายมีคนคอยดูแลพึ่งพิง
และหากอาวุโสเพลิงเงินคนนั้นไม่เหลียวแลกระทั่งดูแคลน กู่หลงก็ให้กู่ชุนยกตัวมันขึ้นมาอ้างว่าจะมาเข้าร่วมเป็นศิษย์ด้วย
มันเชื่อว่าตราบใดที่มันเต็มใจจะฝากตัวเป็นศิษย์ ยอมรับอาวุโสเพลิงเงินในฐานะอาจารย์ล่ะก็ คงไม่มีอาวุโสเพลิงเงินคนไหนโง่พอจะปฏิเสธและต้องยินดีรับกู่ชุนเป็นศิษย์แน่!
และความมั่นใจในตนเองอันล้นเหลือของมันก็มิได้มาจากที่ไหนไกล เป็นพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินของตัวมันเอง!
พรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินนับเป็นดั่ง ‘หมาก’ ที่ดีที่สุดในมือของมัน ซึ่งเป็นอะไรที่ยากจะมีอาวุโสเพลิงเงินคนใดกล่าวปฏิเสธได้ลงคอ!
“เจ้า…เจ้าคือลูกพี่ลูกน้องของกู่ชุนงั้นรึ?”
