อย่างไรก็ตามวันนี้ผู้ที่กระเหี้ยนกระหือรือให้ใช้วิธีการกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าก็คือกู่ชุน!
เช่นนั้นพวกมันทั้งหลายก็รู้สึกว่าสมควรแล้ว ที่กู่ชุนจะเป็นผู้กล่าวคำสาบานตามคำที่ต้วนหลิงเทียนบอกไว้ด้วยตัวเอง!!
ทว่าพอกู่ชุนโวยวายออกมาแบบนี้ ก็ดั่งทำนบทลายจนน้ำท่วม!
(เหมือน น้ำท่วมปาก)
เรื่องนี้กู่ชุนเองก็คาดไม่ถึง
ตอนนี้มันยังรู้สึกเสมือนทุ่มหินทับเท้าตัวเอง!
“กู่ชุน เจ้าไม่ได้ยินพี่น้องรอบๆกล่าวกันหรือ ทุกคนคิดว่าสมควรแล้วที่เจ้าจะเป็นฝ่ายกล่าวคำสาบานทั้งสิ้น…”
ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนพลันมองกู่ชุนพร้อมแสยะยิ้มบางๆ
“ตราบใดที่เจ้ากล่าวคำสาบานออกมา แค่นั้นความจริงก็จะปรากฏ! หากเจ้าไม่ถูกฟ้าผ่าจนตายตก ก็เผยให้เห็นว่าเจ้าไม่ได้โกหก และเป็นข้าทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของเจ้าจริงๆ…”
สำหรับต้วนหลิงเทียนแล้วนี่คือความรู้สึกราวกับใช้หนึ่งทหารต้านทัพ มันช่างรู้สึกสะใจดีจริงๆ!
กุ่ชุนมันไม่ใช่อยากวุ่นวายกับการกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์นักหรือไง
เอาสิ!
จัดไป! กล่าวคำสาบานบัดซบของเจ้าเสีย!!
ได้ยินวาจาจากศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬนับพันเข้าข้างการกระทำดั่งหนึ่งทหารต้านทัพของต้วนหลิงเทียน หน้ากู่ชุนก็ซีดลงทันใด ในใจบังเกิดความสับสนปั่นป่วนยากจะสงบ
ถึงแม้ว่ามันอยากจะให้ต้วนหลิงเทียนตกตายคามือหลี่อันเพียงไร
