มันยังสัมผัสได้ว่า บัดนี้ทุกสายตาของเหล่าศิษย์ที่มองมายังมัน ล้วนแล้วแต่เป็นสายตาพิกลทั้งสิ้น! มันตระหนักได้ทันทีว่าสถานการณ์ถูกต้วนหลิงเทียนพลิกกลับ กระแสปวงชนไหลไปเข้าข้างอีกฝ่ายหมดสิ้นแล้ว!
“เจ้า…”
หลี่อันกล่าวออกด้วยสีหน้าอึมครึม
แต่ก่อนที่หลี่อันจะทันได้กล่าวคำใด มันก็ถูกต้วนหลิงเทียนขัดจังหวะอีกครั้ง “แม้ข้าจะไม่รู้ว่ากู่ชุนศิษย์อาวุโสหลี่อันได้สูญเสียพรสวรรค์รากวิญญาณไปแล้วจริงๆหรือไม่…”
“แต่ต่อให้พรสวรรค์รากวิญญาณของมันถูกทำลายไปแล้วจริงๆ อาวุโสหลี่อันสมควรฆ่ามันเสียก่อนที่จะมาใส่ร้ายป้ายสีข้า หากทำแบบนั้นไม่แน่ว่าอาจจะยังพอมีใครเชื่อข้อกล่าวหานี้อยู่บ้าง!”
วาจาประโยคท้ายของต้วนหลิงเทียนฟังแล้วคล้ายชี้แนะทางสว่างให้หลี่อัน แต่อันที่จริงแล้วนับเป็นการเสียดสีจิกแขวะอย่างชัดเจน!
ทันใดนั้นหน้าหลี่อันพลันดำทะมึนลงไปหนักข้อ ลูกตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนดุร้ายปานจะลุกไหม้ขึ้นมาปานเพลิงไฟ!
และหากสายตาของมันฆ่าคนได้ล่ะก็ ไม่ทราบต้วนหลิงเทียนจะตกตายไปแล้วกี่ครั้ง!
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียนครั้งนี้ เหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬทั้งหลายอดพยักหน้าเห็นด้วยเสียไม่ได้!
ใช่!
หากหลี่อันฆ่ากู่ชุนทิ้งไปก่อนที่จะมาหาเรื่องใส่ความต้วนหลิงเทียนล่ะก็ บางทีพวกมันอาจจะพอเชื่อคำพูดกล่าวหานี้ของหลี่อันอยู่บ้าง!
