หากไม่เพราะมันคิดจะหาข้ออ้างสังหารต้วนหลิงเทียนอย่างชอบธรรมแล้วล่ะก็ มันไม่คิดจะมาเสียเวลาต่อปากต่อคำกับต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย
“โฮ่! หากเป็นเช่นนั้นไฉนอาวุโสหลี่อันถึงคิดว่าข้าต้วนหลิงเทียนคนนี้ เป็นคนที่ทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของกู่ชุนเล่า?”
หน้าของต้วนหลิงเทียนยังไม่เปลี่ยนสีแม้แต่น้อย “เท่าที่ข้าทราบมา ไม่ใช่ว่าอะไรอย่างพรสวรรค์รากวิญญาณของผู้คนนั้น…ด้วยสำนึกเทวะของข้าในตอนนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสัมผัสถึงการคงอยู่ของมันหรอกหรือ? แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่ข้าจะไปมีสามารถถึงขั้นทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณได้?”
