พรสวรรค์รากวิญญาณสีคราม ก็เพียงอ่อนด้อยกว่าพรสวรรค์รากวิญญาณสีม่วงเท่านั้น
คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาใจต้วนหลิงเทียนก็ฟุ้งซ่านถึงขั้นไม่อาจบ่มเพาะพลังได้อีกต่อไป
ตอนนี้เขากระหายอยากออกไปจับตัวผู้คนแล้วสูบกลืนพรสวรรค์รากวิญญาณของพวกมันเสียให้เหี้ยน!
แต่แน่นอนล่ะว่าต้วนหลิงเทียนทำเพียงแค่คิดเท่านั้น
เขาไม่ใช่เดียรัจฉานเลือดเย็นไร้หัวใจ หากผู้อื่นไม่ร้ายต่อเขาก่อน ตัวเขาก็ไม่มีความคิดจะทำร้ายผู้อื่นอย่างไร้เหตุผล
“ไหนๆก็ยากจะสงบใจบ่มเพาะได้แล้ว…ลองออกไปเดินดูแท่นบูชาเต่าทมิฬ และลองทำความเข้าใจเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬอะไรนั่นหน่อยดีกว่า…”
กล่าวพึมพำจบต้วนหลิงเทียนก็วูบร่างออกจากชั้น 4 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติทันที
เมื่อเก็บเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติเรียบร้อยแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็เดินออกจากบ้านชั้น 3
เมื่อเดินออกมาจากบ้านชั้น 3 ต้วนหลิงเทียนก็พบว่าผู้คนที่มารวมตัวกันก่อนหน้าได้สลายตัวไปกันหมดแล้ว มองไปก็เห็นศิษย์เหาะเหินเดินอากาศสัญจรไปมาบางตา บ้างก็หยุดลอยสนทนากัน
อย่างไรก็ตามแต่ละคนไม่ได้มีใครให้ความสนใจเขาแม้แต่น้อย เพราะอย่างไรเสียการเปิดประตูออกมาก็เป็นความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ยากจะดึงดูดความสนใจใครได้
‘ด้วยมียอดใจกระบี่แบบนี้ไม่รู้ว่าข้าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ถึงจะเข้าใจเวทย์พลังสายป้องกันอันดับ 1 ของลัทธิบูชาไฟ ปราการเต่าทมิฬ? มันคงไม่นานไปกว่าปฐมเวทย์กลืนกินหรอกนะ?’
