ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนพลันส่งเสียงติดต่อไปถึงผู้เฒ่าหั่วทันที “ตอนนี้ข้าต้องทำอย่างไรหรือ แล้วมีอะไรที่ข้าต้องระวังเป็นพิเศษหรือไม่?”
การกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณด้วยปฐมเวทย์กลืนกินนั้นเป็นเรื่องใหม่สำหรับต้วนหลิงเทียน สำหรับเขาที่ไม่รู้เลยว่าจะต้องทำอย่างไรก็ได้แต่ถามผู้เฒ่าหั่วอย่างเดียว
บางทีผู้เฒ่าหั่วเองก็ไม่เคยเห็นปฐมเวทย์กลืนกินดูดกลืนพรสวรรค์รากวิญญาณคนอื่นๆ เผลอๆอาจกระทั่งไม่เคยเห็นใครใช้ปฐมเวทย์กลืนกินด้วยซ้ำ แต่อย่างน้อยๆผู้เฒ่าหั่วก็ผ่านอะไรมามาก เรื่องราวทำนองนี้อาจพอมีแนวทางที่แน่ชัด
“เจ้าวางมือไว้บนหน้าผากมันเสีย จากนั้นก็อย่าได้ขัดขืนปล่อยให้ข้าชักนำสำนึกเทวะของเจ้าล่วงล้ำเข้าไปในดวงจิตของมัน กระทั่งค้นหาพรสวรรค์รากวิญญาณของมันจนเจอ…จากนั้นข้าจะชักนำสำนึกเทวะของเจ้าให้เพ่งเล็งไปที่พรสวรรค์รากวิญญาณของมัน และเจ้าก็ลองหาหนทางใช้ปฐมเวทย์กลืนกินดู”
เสียงผู้เฒ่าหั่วดึงขึ้นกล่าวเตือนต้วนหลิงเทียน
“ได้!”
มีผู้มากประสบการณ์อย่างผู้เฒ่าหั่วชี้นำ ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดอะไรให้มากความลองกระทำตามดูทันที ก้มลงทั้งเอามือขวาไปแตะกระหม่อมกู่ชุนทันที
จังหวะนี้หัวใจของต้วนหลิงถึงกับเต้นรัวขึ้นมา ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้นระทึกนัก
สำหรับเขาแล้วนี่นับเป็นประสบการณ์อันแปลกใหม่ทั้งน่าลุ้นระทึกเป็นอย่างยิ่ง!
