หลังจากทุกคนดึงสติกลับคืนจากอาการอึ้งทึ่ง เสียงสนทนาพลันดังระงมขึ้นมาทันที “สวรรค์ช่วย! เวทย์พลังป้องกันระดับสูงอย่างปราการเต่าทมิฬที่แท้เลิศล้ำถึงปานใดกันแน่ ใยผู้คนถึงยากจะเข้าใจมันนัก!? แท่นบูชาเต่าทมิฬไม่ทราบมีศิษย์มาแล้วกี่หมื่นพัน กลับมีไม่ถึง 10 คนที่เข้าใจ?”
“ข้าหลงคิดว่าการได้เข้าแท่นบูชาเต่าทมิฬจะเป็นเรื่องดีที่สุด เพราะมีโอกาสได้ทำความเข้าใจเวทย์พลังที่มีระดับสูงที่สุดในแท่นบูชาจตุรลักษณ์…ทว่ามาตอนนี้ข้าทราบแล้วว่าเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬที่แท้ยากเข้าใจถึงเพียงนี้!”
“ถึงแม้ว่าไหวพริบปฏิภาณอันเป็นบ่อเกิดความสามารถในการทำความเข้าใจ จักมิได้ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์รากวิญญาณ…แต่โอกาสที่จะบรรลุเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬยังน้อยเสียยิ่งกว่าหนึ่งในพันเสียอีก! ข้ารู้ตัวเองดีว่าคงยากจะเข้าใจเวทย์พลังนี้ได้แน่!!”
“ไฉนข้าพเจ้ามิถูกแท่นบูชามังกรครามพยัคฆ์ขาวหรือนกไฟเลือกเล่า? ถึงแม้เวทย์พลังของอีก 3 แท่นบูชาจะมีระดับด้อยกว่า แต่ก็สามารถทำความเข้าใจได้ง่ายกว่า!”
……
เสียงโอดครวญพร่ำบ่นดังเซ็งแซ่ขึ้นมาทันใด หลายคนรู้สึกเสียดายที่ไม่ถูกอีก 3 แท่นบูชาเลือกตัว
“เฮอะ!”
อาวุโสเพลิงทองแดงทั้ง 2 แค่นคำสบถออกค่อยเผยยิ้มเยาะ
