“ต้วนหลิงเทียน มิว่าเจ้าจะผ่านบททดสอบพลังฝีมือหรือไม่ แต่ข้ามิแนะนำให้เจ้าอยู่แท่นบูชาเต่าทมิฬสืบต่อ เพราะเจ้าต้องเจอปัญหาจากหลี่อันแน่…หากเจ้าคิดจากไปจริงๆ ข้าจักร้องขอให้สหายข้า 2 คนพาเจ้าหลบหนีไปให้พ้น ด้วยมีสหายข้าช่วยเหลือมิมีทางที่หลี่อันจะทำอะไรเจ้าได้แน่นอน…”
ตอนนี้เองเสียงจริงจังหนึ่งพลันดังขึ้นในหูต้วนหลิงเทียน
เพียงได้ยินเขาก็บอกได้ทันทีว่าเป็นเสียงของอาวุโสเพลิงเงินแห่งแท่นบูชาเต่าทมิฬ เถิงชาน!
‘อาวุโสเถิงชาน?’
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองเถิงชานด้วยความประหลาดใจ
เขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าถึงแม้เรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้แล้ว แต่เถิงชานยังจะคิดช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นเงื้อมมือหลี่อัน!
เรื่องนี้ทำให้เขาซาบซึ้งนัก!
อย่างน้อยๆเถิงชานก็ไม่ได้ดูถูกเขาเหมือนผู้อื่นเพียงเพราะรากวิญญาณของเขามีสีเหลือง กลับยินดีให้ความช่วยเหลือในยามยากดั่งส่งถ่านไฟกลางหิมะเช่นนี้!
การกระทำดังกล่าวช่างน่ายกย่องนัก!
‘หวังว่าต้วนหลิงเทียนจักเลือกจากไป…ข้าเองก็ช่วยได้เพียงเท่านี้แล้ว’
หลังส่งเสียงกล่าวเตือนต้วนหลิงเทียนแล้วเถิงชานก็ลอบกล่าวในใจ
เหตุผลที่มันเลือกจะช่วยต้วนหลิงเทียนเพราะมันเองก็ยังรู้สึกถูกชะตาเขาไม่น้อย จึงไม่อยากเห็นต้วนหลิงเทียนถูกคนรังแก ยิ่งไปกว่านั้นมันยังรู้สึกผิดนัก ที่อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บจากหลี่อันภายใต้การดูแลของมัน
