ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ถึงพรสวรรค์ของตัวเองดีกว่าใคร แม้จะใช้นมผา 10,000 ปีจนพรสวรรค์บรรลุจุดสูงสุดของทวีปเมฆาล่องไปแล้วก็ตาม…
ทว่านั่นมันก็แค่จุดสูงสุดของทวีปมนุษย์!
อัจฉริยะระดับสูงสุดของทวีปมนุษย์พอมาอยู่ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าก็ไม่นับเป็นอะไร จะเหนือกว่าก็แค่รากฐานที่แน่นหนา เพราะผ่านการบ่มเพาะมาอย่างยากลำบากในสภาวะขาดแคลนพลังวิญญาณฟ้าดินเท่านั้น…
นอกจากนี้เขาไม่คิดว่าลูกแก้ววิญญาณจะมีปัญหาอะไรที่เขาพอดี เพราะคนอื่นๆเองก็ทดสอบได้ผลไม่มีปัญหาอะไร
ดังนั้นเขาจึงมั่นใจเต็มสิบส่วน ว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของเขา มันก็แค่รากวิญญาณสีเหลืองเท่านั้น
ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าเขาไม่ผิดหวังกับผลลัพธ์ที่มันออกมาแบบนี้เลย…
แต่เนื่องจากได้เตรียมตัวเตรียมใจรับผลไว้แล้ว ต้วนหลิงเทียนจึงสามารถเผชิญหน้ากับมันได้อย่างสงบ
“เจ้าทดสอบอีกครั้งด้วยลูกแก้ววิญญาณลูกอื่นเถอะ! ข้าเชื่อว่ามิใช่แต่เพียงข้า กระทั่งคนอื่นๆในที่นี้ก็มิมีใครเชื่อได้ลงคอ ว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของเจ้าจักเป็นแค่รากวิญญาณสีเหลือง!”
เถิงชานคิดว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้ใส่ใจกับผลการทดสอบเท่าไหร่ เช่นนั้นมันจึงยืนยันให้ต้วนหลิงเทียนทำการทดสอบอีกครั้ง
คนอื่นๆก็พยักหน้าเห็นด้วย
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนก็เสมือนถูกบีบบังคับให้ทำการทดสอบอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่ามันไม่จำเป็นเลยก็ตาม
