เช่นนั้นมันต้องชิงบีบคออีกฝ่ายให้ตายตั้งแต่อยู่ในเปล!
‘อย่างไรก็ตามมิใช่ว่ารากวิญญาณของมันจะเป็นสีครามซะเมื่อไหร่ เผลอๆอาจจะเหมือนข้า เป็นเพียงรากวิญญาณสีน้ำเงินเท่านั้น…แต่ต่อให้มันจะมีรากวิญญาณสีน้ำเงิน มันก็ต้องถูกกำจัดโดยเร็วที่สุด ข้าต้องรีบตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม เพื่อมิให้เกิดหายนะอันใดในภายภาคหน้า!’
ใจของหลี่อันตัดสินโทษตายให้ต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง
“รากวิญญาณสีคราม?”
เถิงชานที่มองต้วนหลิงเทียนอยู่เช่นกัน สองตาเผยประกายวูลวาบ ใบหน้ายังเต็มไปด้วยสีสันความยินดี ‘ต้วนหลิงเทียนข้าหวังว่ารากวิญญาณของเจ้าจะมีสีครามจริงๆ…หากพรสวรรค์รากวิญญาณเจ้าสูงถึงระดับนั้นจริง ทันทีที่ท่านจ้าวลัทธิออกจากการปิดด่าน ท่านต้องรีบมารับเจ้าเป็นศิษย์อย่างมิต้องสงสัยเลย!’
‘ถึงตอนนั้น กระทั่งหลี่อันก็ต้องเร่งรีบหาวิธีปรองดองกับเจ้า’
จังหวะนี้กระทั่ง 3 คนที่เหินร่างขึ้นมาพร้อมต้วนหลิงเทียน ก็ไม่คิดจะยื่นมือออกไปวางบนลูกแก้ววิญญาณ เพราะต่างเฝ้ารอให้ต้วนหลิงเทียนทำการทดสอบเสร็จก่อน
สายตาของพวกมันก็ไม่ต่างอะไรไปจากอาวุโสเถิงชานและคนอื่นๆ ต่างจับจ้องมองต้วนหลิงเทียนเขม็ง และรอให้ต้วนหลิงเทียนวางมือลงบนลูกแก้ววิญญาณเพื่อทดสอบพรสวรรค์อย่างใจจดจ่อ
