เมื่อเห็นว่าทุกสายตากำลังมองมาที่เขาด้วยความอยากรู้จับใจ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าไปมา สุดท้ายก็ค่อยๆเอื้อมมือไปวางทาบบนลูกแก้ววิญญาณเบื้องหน้า
ลูกแก้ววิญญาณนั้นให้สัมผัสเย็นๆ อีกทั้งยังทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกแปลกๆเล็กน้อย
เพราะคล้ายหลังจากสัมผัสไปแล้ว มันจะทำให้เขารู้สึกคันยุบยิบที่ฝ่ามือ
ราวกับลูกแก้ววิญญาณกำลังแผ่พุ่งพลังบางอย่างชำแรกเข้าฝ่ามือต้วนหลิงเทียนอย่างไรอย่างนั้น
จังหวะนี้ฉากเรื่องราวกลับกลายเป็นเงียบสงัดราวป่าช้า ทุกสายตาจดจ่อไปยังลูกแก้ววิญญาณที่มีมือต้วนหลิงเทียนวางทาบอยู่ไม่วางตา!
เวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
หนึ่งลมหายใจผ่านไป…สองลมหายใจผ่านไป…สามลมหายใจผ่านไป…
ฉากยังคงเงียบสนิท ไร้แม้กระทั่งเสียงลมหายใจ!
เพราะตอนนี้ทุกคนรวมไปถึงต้วนหลิงเทียนกำลังกลั้นหายใจ สองตามองจ้องไปยังลูกแก้ววิญญาณอย่างใจจดใจจ่อ
และในที่สุด 10 ลมหายใจที่คล้ายจะยาวนานยิ่งกว่าครั้งใดก็ผ่านไป แสงเรืองๆเริ่มทอประกายขึ้นมาจากลูกแก้ววิญญาณ
“มาแล้ว!”
นอกจากตัวต้วนหลิงเทียนเองแล้ว ทุกผู้คนที่กำลังลุ้นระทึกกันอยู่เรียกว่าตื่นเต้นไม่น้อย!
แววตาหลี่อันเริ่มเย็นเยียบลง
หากพรสวรรค์รากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนกลับเผยออกมาเป็น ‘รากวิญญาณสีคราม’ จริง มันคงต้องเปลี่ยนแผนจัดการอีกฝ่ายใหม่เสียแล้ว!
