ขณะเดียวกันนั้นเอง กู่ลี่กับจูลู่ฉีก็กล่าวส่งเสียงผ่านปราณมาย้ำเตือนต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ก่อนที่จะเหินร่างติดตามอาวุโสประจำแท่นไป
พวกมันกำลังจะไปยังแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวและนกไฟแล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงต้วนหลิงเทียน
“สบายใจได้เลย ไม่ต้องห่วงข้า”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ พร้อมส่งยิ้มสร้างความมั่นใจให้ทั้งคู่
ไม่นานอาวุโสของแท่นบูชาอื่นๆก็พาผู้สมัครทุกคนจากไปจนหมด…
ตอนนี้ก็เหลือเพียงเถิงชาน หลี่อัน และผู้สมัครอีกราวๆ พันเศษๆ…
ต้วนหลิงเทียนเองก็เป็นหนึ่งในพันเศษๆนั้นด้วย…
“การประเมินคัดเลือกจะเริ่มต้นในวันพรุ่งนี้…ด้วยเพราะพวกเจ้ายังมิได้ถือว่าเป็นศิษย์ของแท่นบูชาเต่าทมิฬ เช่นนั้นพวกเจ้าสามารถอยู่ได้แต่ในบริเวณนี้เท่านั้นจักกินดื่มนอนหลับบ่มเพาะอันใดก็ห้ามมิให้ไปที่อื่น! พรุ่งนี้เมื่อในหมู่พวกเจ้าจำนวนร้อยคนผ่านการประเมินคัดเลือกแล้ว ถึงจะถือว่าเป็นศิษย์ของแท่นบูชาเต่าทมิฬ”
เถิงชานว่ายตามองไปยังทุกๆคนรวมถึงต้วนหลิงเทียน ค่อยกล่าวออกมาเสียงดังฟังชัด
ทันใดนั้นคนกว่าพันในแท่นบูชา ยกเว้นต้วนหลิงเทียนกับบางคนที่ค่อนข้างสงบ ก็บังเกิดความตื่นเต้นขึ้นมาไม่น้อย
พวกมันคล้ายได้เห็นภาพตัวเองกำลังผ่านการคัดเลือกและได้เข้าเป็นศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬอย่างเป็นทางการแล้วอย่างไรอย่างนั้น…
