เขาไม่ได้รู้เลยว่าเป็นเขาเดาผิดมาตลอด จนมาได้ยินคำของผู้คนรอบๆตอนนี้…เวทย์พลังของแท่นบูชาจตุรลักษณ์ที่แท้แม้จะเป็นระดับกลางแต่ก็เป็นระดับกลางค่อนไปทางสูง!
และที่สำคัญที่สุดก็คือ เวทย์พลังประจำแท่นบูชาเต่าทมิฬกลับเป็นเวทย์พลังสายป้องกันระดับสูง!
‘นี่ข้ามีชะตาต้องกันกับแท่นบูชาเต่าทมิฬรึยังไงนะ?’
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองหลี่อันอย่างไม่รู้ตัว สุดท้ายก็ระบายลมหายใจออกมา
ทุกวันนี้เวทย์พลังระดับสูงที่เขามี ก็มีแทบทุกสายแล้ว สายโจมตีได้แก่ เซียนอมตะข้ามภพ สายสนับสนุนก็มีปฐมเวทย์กลืนกิน และเสริมความเคลื่อนไหวก็คือ ปีกอีกาทองคำ…
แต่เขาไม่มีเวทย์พลังสายป้องกันระดับสูง!
เวทย์พลังสายป้องกันที่เขามีอยู่มันเป็นแค่เวทย์พลังป้องกันระดับกลางเท่านั้น และมันคือ ร่างทองลิ่วเหอ ที่เขาได้มาจากแดนลับเซียนของตำหนักฟ้าลี้ลับ…
อย่างไรก็ตามเนื่องจากเวทย์พลังสายอื่นๆที่ต้วนหลิงเทียนมี ล้วนแล้วแต่เป็นเวทย์พลังระดับสูงทั้งสิ้น เขาจึงดูเบาเวทย์พลังร่างทองลิ่วเหอไปอย่างไม่รู้ตัว และไม่คิดจะทำความเข้าใจเพื่อเพาะสร้างต้นแบบมันเลย…
แน่นอนว่าเหตุผลเดียวที่ต้วนหลิงเทียนไม่คิดเสียเวลาทำความเข้าใจเพื่อเพาะสร้างไว้ใช้งานก็คือ…เขาไม่อยากเสียเวลากับเวทย์พลังระดับกลาง!
ตอนนี้เขาต้องการเพิ่มพูนพลังฝีมือเพื่อช่วยเหลือเค่อเอ่อแม่ลูกให้เร็วที่สุด เขาไม่มีเวลามาเสียกับเวทย์พลังระดับกลาง!!
ช่างคิดไปได้…
