และยามมันกล่าวถึงท้ายประโยค แววตามันยังเผยรังสีอำมหิต! เต็มไปด้วยจิตฆ่าฟันปานจะกลืนกินเลือดเนื้อผู้คน!!
หน้ากู่ลี่จมลงทันใด
แววตาจูลู่ฉีก็เผยประกายเยียบเย็น
“คนบ้า!”
ต้วนหลิงเทียนเพียงเหลือบมองหยางหวู่ด้วยสายตาเฉยเมย ค่อยๆกล่าวออกอย่างไม่รีบไม่ร้อน
วาจายังเสียงดังฟังชัดไม่คิดไว้หน้าผู้คน!
ได้ยินคำ ‘คนบ้า’ ของต้วนหลิงเทียน ไม่ว่าจะกู่ลี่หรือจูลู่ฉีก็รู้สึกลมหายใจขาดห้วงโดยพลัน คิ้วยังขมวดเป็นปม ใจกังวลถึงความปลอดภัยต้วนหลิงเทียนขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ทันใดนั้นทั้ง 2 ก็ขยับร่างไปยืนใกล้ๆต้วนหลิงเทียน และมองไปยังชายชราด้านหลังหยางหวู่ด้วยสายตาน่ากลัว
แน่นอนว่าทันทีที่คำกล่าวต้วนหลิงเทียนดังขึ้น สีหน้าชายชราก็ลดลงเล็กน้อย แววตายังเผยประกายแหลมคมออกมา
“เจ้า…เจ้ากล้าเรียกข้าว่า คนบ้างั้นเหรอ?”
ตอนนี้เองหยางหวู่ที่ถูกต้วนหลิงเทียนเรียกหาว่า ‘คนบ้า’ จนตะลึง ในที่สุดก็คืนสติ มันหันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาทำราวกับเห็นผี!
ตั้งแต่มันเกิดมา นับว่านี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่มีคนเรียกมันว่า ‘คนบ้า’ ต่อหน้าต่อตามันแบบนี้!
“เจ้า…เจ้ามันวอนตาย!”
หลังจากตะลึง โทสะหยางหวู่ก็เริ่มพุ่งปรี๊ด มองต้วนหลิงเทียนตาขวาง รังสีสังหารยังแทบจะยิงพุ่งออกจากลูกตาทิ่มใส่ต้วนหลิงเทียน! ทั่วร่างของมันเริ่มปรากฏสนามพลังปะทุออกครืนๆ บังเกิดเป็นคลื่นลมพัดไปกระทบต้วนหลิงเทียนเบาๆ!!
