และแล้วต้วนหลิงเทียนกับกู่ลี่ก็เร่งรุดออกจากตำหนักเมฆาครามไปด้วยกัน เหินร่างมุ่งหน้าขึ้นเหนือด้วยความเร็วสูง
หนทางไปยังภูมิภาคเบื้องบนอยู่ทิศทางนี้
“ตรงนั้นเป็นสถานที่ตั้งสาขาหลักของตลาดมืดหยินชาน…”
ไม่ทราบเหินร่างกันมาเนิ่นนานเท่าไหร่ กู่ลี่พลันชี้ไปเบื้องหน้าเยื้องไปทางซ้ายให้ต้วนหลิงเทียนว่ายตามองไป
ต้วนหลิงเทียนพอได้ยินก็หันไปมองทันที แต่เขาพบว่ามองไปก็เห็นเป็นเพียงม่านหมอกหนาทึบปกคลุมไปถึงท้องฟ้า ยากจะแลเห็นสิ่งใดที่อยู่เบื้องหลัง
กู่ลี่เองก็ไม่ได้รู้อะไรชัดเจน เพียงรู้สถานที่ตั้งของตลาดมืดหยินชานคร่าวๆเท่านั้น
ปง! ปง! ปง!
…
ทว่าทันใดนั้นเอง จากสถานที่ๆกู่ลี่ชี้ให้ต้วนหลิงเทียนมองไป คล้ายจะมีเสียงระเบิดดังสนั่นออกมาจากม่านหมอก
ยิ่งทั้งคู่เหินร่างมุ่งหน้าไปต่อเท่าไหร่ เสียงระเบิดนั่นก็ดังชัดขึ้นเรื่อยๆ
“มีคนสู้กันอยู่…”
ต้วนหลิงเทียนกับกู่ลี่หันมามองสบตากันทันที…
“น้องหลิงเทียน พวกเราจะอ้อมไปเพื่อเลี่ยงพวกมันดี หรือจะตรงไปต่อโดยไม่ต้องสนใจพวกมัน?”
กู่ลี่มองถามต้วนหลิงเทียน
“อ้อมไปเถอะ…ข้าสัมผัสได้ว่าพลังฝีมือของพวกที่ตีกันอยู่ไม่ธรรมดา”
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนรีบร้อนไปยังภูมิภาคเบื้องบนนัก มีคำกล่าวที่ว่า ‘เพิ่มเรื่องหนึ่งไม่สู้ลดไปอีกเรื่องหนึ่ง’
(ยิ่งเรื่องน้อยยิ่งดี ไม่ต้องไปแกว่งเท้าหาเสี้ยน…)
