และเรื่องนี้มันก็ได้กล่าวถามผู้เฒ่าพยากรณ์ออกไปแล้ว ทว่าอีกฝ่ายกลับกล่าวบอกมาว่าไม่ทราบ และไม่อาจทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้!
“ท่านพ่อ ข้าจะออกจากตำหนักเมฆาครามและเดินทางไปยังภูมิภาคเบื้องบนพรุ่งนี้!”
สูดอากาศเข้าเฮือกใหญ่ ต้วนหลิงเทียนพลันตัดสินใจได้ กล่าวบอกต้วนหรูเฟิงออกมาด้วยแววตาแน่วแน่เด็ดเดี่ยว
ตอนแรกเขาวางแผนไว้ว่าจะออกเดินทางหลังจากนี้อีกไม่กี่วัน
แต่ตอนนี้พอรับทราบถึงสถานการณ์ที่คู่หมั้นและบุตรีกำลังเผชิญ ใจต้วนหลิงเทียนก็แทบจะมอดไหม้ไปด้วยไฟกังวล ยังอยากจะเร่งรุดไปยังภูมิภาคเบื้องบนให้เร็วที่สุด!
เขาไม่มีวันปล่อยให้ใครทำร้ายสตรีและลูกน้อยของเขา!
“เทียนเอ๋อ เจ้าต้องระวังตัวให้มาก!”
ต้วนหรูเฟิงไม่แปลกใจที่บุตรชายตัดสินใจเช่นนี้ เพราะหากเป็นมันเกรงว่าคงตัดสินใจไม่ต่างอะไรกับบุตรชาย
อีกทั้งหากไม่ใช่เพราะมันคือจ้าวตำหนักเมฆาคราม ที่ต้องแบกภาระหน้าที่ปกป้องดูแลผู้คนมากมายไม่ว่าจะครอบครัวสหายหรือพี่น้องร่วมรบ มันก็อยากจะไปภูมิภาคเบื้องบนพร้อมบุตรชายให้รู้แล้วรู้รอดไปเช่นกัน!
“ท่านไม่ต้องห่วง”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับกล่าวตอบเสียงขรึม ก่อนที่จะรีบไปพบมารดาเพื่อบอกถึงการตัดสินใจครั้งนี้ทันที ว่าจะออกจากตำหนักเมฆาครามและไปภูมิภาคเบื้องบนพรุ่งนี้
“เทียนเอ๋อเจ้าจะไปภูมิภาคเบื้องบนพรุ่งนี้? ต้องรีบขนาดนั้นเลยหรือ?”
