เพราะสุดท้ายแล้วสระชำระมังกรที่จะเปิดออกทุกๆ 5,000 ปีของเผ่าพันธุ์มังกร ก็ไม่ได้มีดีแค่ยกระดับพลังฝึกปรือให้รวดเร็วด้วยพลังวิญญาณฟ้าดินเหลวนี้ไม่…แต่มันเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ล้ำค่า เพราะพลังที่มังกรเทพยดา 9 กรงเล็บเหลือทิ้งไว้
แต่เขาทำเจ๊งไปแล้ว!
สูดลมหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็พอได้ดึงสติให้กลับมาแจ่มใสอีกครั้ง
‘เรื่องวันนี้ให้พวกเผ่าพันธุ์มังกรรู้ไม่ได้เด็ดขาด…ไม่งั้นพวกมันไม่มีวันเลิกรากับข้าแน่!’
เรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกว่าต้องระวังถึงขีดสุด แพล่มออกไปไม่ได้เด็ดขาด!
‘อ๊ะ…จริงสิ! หางมังกรล่ะ ผู้เฒ่าหั่วบอกว่าร่างนักรบมังกรนี้มันงอกหางได้ด้วยนี่นา?’
ต้วนหลิงเทียนครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็หันไปชะเง้อมองก้นของตัวเองทันที
พรวด!
และแทบจะพร้อมเพรียงกับที่ต้วนหลิงเทียนคิดถึงหาง ตรงก้นกบของเขาพลันมีบางสิ่งพุ่งพรวดออกมาปานสายฟ้าฟาด!
และเมื่อสังเกตบางสิ่งที่พุ่งพรวดออกมาปานอัสนีสีดำฟาดผ่าให้ดีเขาก็พบว่า…มันคือหางมังกร!
เป็นหางมังกรที่มีเกล็ดสีดำ!
ทว่ามันกลับแตกต่างจากหางของมังกรทั่วไปอยู่บ้าง ปลายหางกลับไม่ได้มีแพนหางอย่างมังกรเทพยดาทั่วไป ทว่าปลายหางของต้วนหลิงเทียนกลับแหลมคมนัก! แหลมคนจนรู้สึกราวกับมันส่องประกายสว่างวิบวับ!
ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง การที่อยู่ดีๆมามีหางงอกเงยแบบนี้ ก็ให้ความรู้สึกผิดแปลกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง
ขวับ! ขวับ! ขวับ!
…
