‘สระชำระมังกรที่ว่า สมควรเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์มังกร สามารถสร้างความก้าวหน้าให้คนเผ่ามังกรที่เข้าไปราวเดินทางพันลี้ในหนึ่งวัน…เช่นนั้นหลังจากน้องหลิงเทียนเข้าใช้สระชำระมังกรแล้ว ต้องบังเกิดความก้าวหน้าครั้งใหญ่แน่…’
กู่ลี่ลอบคิดในใจ ยังอิจฉาต้วนหลิงเทียนไม่น้อย
แน่นอนว่าใจมันเพียงรู้สึกอิจฉา แต่หาได้มีความริษยาอันใดไม่!
ต้วนหลิงเทียนได้ดีมันย่อมไร้ริษยาอันใด มีก็แต่เพียงความรู้สึกยินดีในใจ!
เมื่อตี้จิ่วตกตายลงไปแล้วเช่นนี้ หมายความว่า ‘สัญญา 5 ปี’ ก็สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ
ในขณะเดียวกันกับที่ขุมพลังกึ่งชั้น 3 อื่นๆทยอยกันกลับไปนั้นเอง นอกเหนือจากตำหนักเมฆาครามแล้ว ก็หลงเหลือแค่เพียงตลาดมืดหยินชานที่ยังไม่จากไปไหน
เพียงเวลาแค่ไม่นานหลังจากที่พวกต้วนหลิงเทียนกลับมาถึงหุบเขาเล็กๆอันเป็นที่พักที่เผ่ามังกรจัดให้ กลุ่ม 3 คนของตลาดมืดหยินชานที่นำมาโดยตู้กูก็กลับมาถึงเช่นกัน พอมาถึงเฝิงปู่อี้กับจงฉีชานก็แยกย้ายกันเข้าบ้านพักที่พวกมันอาศัยอยู่ก่อนหน้าทันนที
เมื่อเห็นว่าคนตลาดมืดหยินชานทั้ง 3 ไม่ได้ลงมือเคลื่อนไหวอะไร พวกต้วนหลิงเทียนก็โล่งใจไปเปราะหนึ่ง
พริบตาหนึ่งวันก็ผ่านพ้น
เช้าวันต่อมาปรากฏร่างในชุดเขียวขึ้นในอากาศเหนือน่านฟ้าหุบเขาเล็กๆแห่งนี้ เมื่อมาถึง ร่างเขียวก็ทักทายด้วยเสียงดังลั่น “จ้าวตำหนักต้วน…ท่านผู้นำเชิญพวกท่านไปพบ!”
