จวบจนกระทั่งร่างมหึมาของตี้จิ่วหล่นร่วงลงไปกระแทกพื้นดินจนหุบเขาสะเทือนเลือนลั่น ทุกผู้คนจึงได้ฟื้นคืนจากความตกใจที่อยู่ๆต้วนหลิงเทียนก็ระเบิดพลังสังหารตี้จิ่ว!
อย่างไรก็ตามความตกใจคงอยู่ได้ไม่นาน พอทุกสายตาจับจ้องมองไปยังร่างไร้วิญญาณของตี้จิ่ว พวกมันก็รู้สึกตะลึงงัน หนังศีรษะคล้ายจะกลับกลายเป็นชาด้าน!
‘ตี้จิ่วมันคิดว่าปฐมเวทย์กลืนกินของข้าจะมีผลกระทบเหมือนกันงั้นเหรอ…เหลวไหล! เลอะเทอะนัก! เห็นได้ชัดว่าปฐมเวทย์กลืนกินอยู่กันคนละระดับกับเวทย์พลังร่างมังกรคุ้มคลั่งของมัน! แต่จะว่าไปก็สมแล้วที่เป็นเวทย์พลังระดับสูง…ปฐมเวทย์กลืนกินนี่นับว่าร้ายกาจจริงๆ!’
นึกถึงฉากเรื่องราวก่อนหน้านี้ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะลอบเย้ยหยันตี้จิ่วในใจ
ก่อนหน้านี้พักหนึ่ง ยามเมื่อเวลาได้ครบกำหนด 1 เค่อ ผลของเวทย์พลังร่างมังกรคุ้มคลั่งที่ตี้จิ่วใช้ก็หมดลง ส่วนปราณสุริยันแรกกำเนิดของเขาที่เพิ่มพูนขึ้นมาก็ถูกใช้ไปจนหมด หวนคืนสู่สภาพเดิมก่อนใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน…
อย่างไรก็ตามสภาพเดิมก่อนหน้าที่ว่า พลังฝึกปรือของเขาก็เทียบได้กับเซียนมนุษย์ขั้นกลาง!
นอกจากนี้เขายังมีเวทย์พลังระดับสูงให้ใช้ อย่างเช่นเซียนอมตะข้ามภพ! เช่นนั้นกล่าวได้ว่าความแข็งแกร่งของเขาไม่ได้ลดทอนลงจากตอนแรกแม้แต่นิดเดียว!
