“นายน้อยตำหนักเมฆาครามช่างเหนือความคาดหมายยิ่งนัก! ครั้งแรกอาจกล่าวได้ว่าเป็นตี้จิ่วที่ย่ามใจประมาทคู่ต่อสู้เอง…ทว่าครั้งที่สองนี่ตี้จิ่วที่ลงมือเต็มกำลังแล้ว กลับทำได้แค่ทัดเทียมจริงๆ!”
“สมแล้วที่เป็นบุตรชายของต้วนหรูเฟิงจ้าวตำหนกเมฆาคราม ทั้งบิดาทั้งบุตรล้วนเป็นปีศาจด้วยกันทั้งคู่!”
“มิน่าแปลกใจเลยที่ไฉนต้วนหลิงเทียนถึงได้กล้าท้าประลองเป็นตายกับตี้จิ่ว ที่แท้มีความมั่นใจว่าสามารถเอาชนะตี้จิ่วได้! ว่าแต่จักฆ่าตี้จิ่วได้จริงๆหรือ?”
“นั่นสิ จะอย่างไรตอนนี้ตี้จิ่วก็ยังคงใช้ร่างมนุษย์อยู่ แม้จะสู้เสมอก็ใช่ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะตัดสินได้…หากตี้จิ่วหวนคืนสู่ร่างมังกรเทพยาดา 5 กรงเล็บ ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของสายเลือดขัตติยะจักสำแดงออกมา! กระทั่งยังใช้เวทย์พลังที่สืบทอดต่อกันมาของเผ่าพันธุ์มังกรได้!!”
“เวทย์พลังของเผ่าพันธุ์มังกรข้าเองก็เคยได้ยินคำร่ำลือมา…มีเพียงมังกรที่โดดเด่นเท่านั้นที่จักควบคุมใช้งานมันได้!”
“ใช่ ด้วยเหตุนี้หากตี้ติ่วหวนคืนสู่ร่างที่แท้จริง พลังอำนาจย่อมเหนือล้ำสุดที่ร่างมนุษย์จะเทียบได้”
…
ผู้คนของขุมพลังกึ่งชั้น 3 ต่างกล่าวคาดเดากันไปต่างๆนาๆ
ถึงแม้พลังฝีมือที่ต้วนหลิงเทียนสำแดงออกมาจะร้ายกาจไม่เบา แต่ก็ไม่มีใครมั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะตี้จิ่วได้แน่ๆหากตี้จิ่วหวนคืนสู่ร่างกายที่แท้จริง…
