ทลายขุนเขาสะบั้นลำน้ำของตี้จิ่วนั้น เป็นเพียงเวทย์พลังระดับกลางเท่านั้น แต่มันก็ถือว่าเป็นเวทย์พลังที่ค่อนข้างทรงพลังในบรรดาเวทย์พลังระดับกลางด้วยกัน!
ด้วยเหตุนี้ ความเป็นไปได้จึงมีเพียงประการเดียวเท่านั้น…
เวทย์พลังกระบี่สายจู่โจมที่ต้วนหลิงเทียนใช้ออกเมื่อครู่…เป็นเวทย์พลังระดับสูง!!
‘สารเลวน้อยนี่มันยังเยาว์อยู่แท้ๆ ไฉนถึงเพาะสร้างเวทย์พลังสายจู่โจมระดับสูงได้…แต่อย่างไรเสีย เวทย์พลังกระบี่ระดับสูงนั่นเพียงดูก็สมควรยังพึ่งบรรลุขั้นตอนพื้นฐานเท่านั้นนับว่าเรื่องนี้ยังสามารถยอมรับได้…แต่เวทย์พลังปีกประหลาดระดับสูงนั่น…มันก้าวข้ามขั้นตอนพื้นฐานไปไกล!!’
ตี้ชานตื่นตระหนกไม่น้อย
‘นอกจากนี้มันสมควรมีทักษะลับปกปิดพลังอันใดสักอย่าง ถึงได้สามารถตบตาข้าและทุกคนได้!หาไม่แล้วไหนเลยด้วยสำนึกเทวะของข้ายังไม่อาจหยั่งถึงพลังฝึกปรือมัน!’
ตี้ชานลอบคาดเดา
และการคาดเดานี้ของตี้ชาน ก็ละม้ายคล้ายกับความคิดของคนอื่น
“ซะ…เซียนมนุษย์ขั้นกลาง! มะ ไม่จริงน่า! มารดาเราช่วยด้วย นายน้อยตำหนักเมฆาครามกลับบรรลุถึงเซียนมนุษย์ขั้นกลางแล้ว!? นะ…นี่จะให้ผู้อื่นใช้ชีวิตกันอยู่อย่างไร!?”
“ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่าตำหนักเมฆาคราม ไม่เพียงมีจ้าวตำหนักที่พลังฝีมือสะท้านใต้หล้า กระทั่งนายน้อยยังเป็นตัวประหลาดเช่นนี้! ด้วยมีนายน้อยร้ายกาจขนาดนี้ เกรงว่าตำหนักเมฆาครามคงรุ่งโรจน์ไปอีกนับร้อยๆปี!”
