ตอนนี้ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว…ว่าใครจะเป็นคนฆ่าตี้ยง ลูกชายมัน…
มันเพียงอยากฆ่าต้วนหลิงเทียนที่กล้าปั่นหัวมันให้ตาย! ยึดตราผนึกมารนั่นไปส่งมอบให้เผ่าพันุ์มังกรที่ภูมิภาคเบื้องบน เพื่อสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่!!
ในสายตาของมัน ต้วนหลิงเทียนก็เหมือนคนที่ตายไปแล้ว!
“หากเจ้าอยากให้ข้าตาย…นั่นก็ต้องดูว่าเจ้ามีปัญญาสามารถพอไหม”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกด้วยใบหน้าเย้ยหยันหลังได้ยินคำของตี้จิ่ว
“อะไร เจ้าแคลงใจพลังฝีมือของข้ารึ?”
ตี้จิ่วคล้ายได้ยินเรื่องชวนหัวแห่งปี อดไม่ได้ที่จะหัวเราะร่าขึ้นมา
เสียงหัวเราะดังไปพักหนึ่งค่อยหยุดลง “แม้ข้าไม่รู้ว่าเจ้าไปเอาความกล้ามาจากที่ใดกันแน่ ตัวเจ้าที่เป็นแค่อริยะเซียนขั้นกลางถึงได้หาญกล้าท้าทายประลองเป็นตายกับเซียนปฐพีขั้นต้นอย่างข้า! ฆ่าเจ้าน่ะหรือ? เหอะ! สำหรับข้ามิต่างอันใดจากบดบี้มดสักตัว!”
ทันทีที่ตี้จิ่วกล่าวคำนี้ออกมา ความโกลาหลพลันบังเกิดขึ้นทันที
“อะไร!? ต้วนหลิงเทียนคนนี้พึ่งบรรลุถึงอริยะเซียนขั้นกลางเท่านั้นเหรอ?”
“เป็นไปไม่ได้!”
…
เหล่าคนของขุมพลังกึ่งชั้น 3 หลายคนอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าออกมา เพราะเรื่องนี้ฟังดูเหลวไหลนัก
แน่นอนว่ายังมีหน่วยกล้าตายที่กล้าแผ่สำนึกเทวะออกไปสำรวจพลังฝึกปรือต้วนหลิงเทียนเพื่อยืนยันข้อเท็จจริง!
“มารดามันเถอะ! เป็นอริยะเซียนขั้นกลางจริงๆ!!”
