“ไม่ต้องกังวล”
ต้วนหรูเฟิงพยักหน้าทั้งยืนยันกับลี่หลัว ก่อนที่จะหันไปมองลี่เฟยด้วยรอยยิ้ม กล่าวว่า “เฟยเอ๋อเจ้าเองก็วางใจได้เลย…เทียนเอ๋อจะอย่างไรก็เป็นลูกชายข้า ข้าไม่มีวันปล่อยให้ใครทำร้ายเขาได้! โอกาสในการเข้าใช้สระชำระมังกรนั้นสำคัญกับเทียนเอ๋อนัก และเทียนเอ๋อก็เลือกที่จะสู้ด้วยตัวเอง มิใช่ถูกข้าบังคับ…”
ลี่เฟยอาศัยอยู่ในตำหนักเมฆาครามมานานแล้ว เรื่องราวต่างๆนางเองก็ได้รับทราบจากลี่หลัว
เมื่อต้วนหรูเฟิงกล่าวถึงผู้เฒ่าพยากรณ์ นางเองก็รู้สึกสบายใจขึ้นทันทีเหมือนลี่หลัว
ยิ่งได้ยินคำรับประกันด้วยท่าทางมั่นใจของต้วนหรูเฟิง นางก็พยักหน้ารับอย่างเชื่อฟังและคล้อยตามทันที
ในเมื่อนี่เป็นสิ่งที่บุรุษของนางเลือก นางก็ย่อมสนับสนุนเขาเต็มที่
หากเขาปลอดภัยก็ดีไป แต่หากเกิดเรื่องอะไรกับเขาขึ้นมา นางก็ไม่คิดอยู่คนเดียว!
กษัตริย์อยู่คนอยู่ กษัตริย์ตายคนตาย!
นี่คือความรักที่ลี่เฟยมีต่อต้วนหลิงเทียน นางเสมือนแมลงเม่าที่แม้นรู้ว่าบินเข้ากองไฟแล้วต้องตาย แต่นางก็ยินดีที่จะบินเข้าไป! ถึงแม้นี่จะแลดูเป็นการประทำไร้ค่า แต่คิดกระทำยังต้องใช้ความกล้าไม่น้อย
แน่นอนว่าเรื่องราวทั้งหมดที่ว่า ต้วนหลิงเทียนไม่รู้เลยสักนิด
ตอนนี้เขากำลังขยันตรากตรำอย่างหนักในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ
