“หากร่างกายของชายชรานั่นแข็งแกร่งเท่าข้า แม้มันจะใช้ปฐมเวทย์กลืนกินโดยมีเซียนขัดเกลาขั้นต้นเป็นฐานพลัง แต่พลังฝึกปรือของมันสมควรพุ่งไปถึงขอบเขตอริยะเซียนขั้นต้นได้แน่ๆ!”
เรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนที่เข้าใจปฐมเวทย์กลืนกินถึงระดับพื้นฐานแล้วย่อมตระหนักได้ไม่ยาก
ด้วยเหตุนี้ยามเขาใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน เขาจะมีความได้เปรียบเหนือคนอื่นๆที่ใช้ปฐมเวทย์กลืนกินนัก!
ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีร่างกายแข็งแกร่งผิดมนุษย์มนาอย่างเขา!
“ในระยะเวลา 8 เดือนหลังจากนี้ ข้าจำต้องออกจากเจดีย์ก่อนถึงกำหนดสักพัก…นั่นหมายความว่าขาคงมีเวลาเหลือในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัตินี่อีกแค่ราวๆ 3 ปีเท่านั้น”
ในเวลา 3 ปีนี้เขาจะทะลวงถึงอริยะเซียนขั้นกลางได้หรือไม่…
ต้วนหลิงเทียนเองก็ไม่แน่ใจ!
แต่เขารู้ดีว่าต้องสู้สุดใจ!
นอกจากนี้แม้เขาจะเพาะสร้างเวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินได้สำเร็จแล้ว แต่เขายังพึ่งมีความสำเร็จในขั้นตอนพื้นฐานเท่านั้น ยังอีกยาวไกลกว่าจะใช้งานจริงให้เกิดผลเลิศล้ำ!
ด้วยเหตุนี้ ตลอด 3 ปีหลังจากนี้ เขาทำได้แค่ทุ่มเทและพยายามให้สุดความสามารถ ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้!
นอกจากนี้เขาก็ไม่อาจละเลยการฝึกปรือทำความเข้าใจยอดใจกระบี่ เพราะหากเขาสามารถบรรลุขอบเขตที่ 3 ได้ล่ะก็ พลังฝีมือของเขาก็จะเพิ่มพูนขึ้นเช่นกัน
