“ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่มันอยู่ในขอบเขตเซียนมนุษย์ขั้นสูงสุดอะไรนั่นเลย ให้มันทะลวงผ่านไปถึงเซียนปฐพีขั้นต้นข้าก็จะสู้กับมันอยู่ดี…”
วาจาท้ายประโยคแววตาต้วนหลิงเทียนเผยความมั่นใจออกมาเต็มเปี่ยม
“แต่เจ้า…เจ้ายังพึ่งเป็นอริยะเซียนขั้นสูงสุดเท่านั้น…”
ต้วนหรูเฟิงส่ายหัวไปมา “เพียงเวลาแค่ 10 เดือน…คิดยกระดับพลังฝึกปรือให้ทัดเทียมกับตี้จิ่ว ข้าเกรงว่าคงยากเป็นไปได้!”
“เอ้า…อะไรกันท่านพ่อ? ไม่ใช่ก่อนหน้านี้ท่านมั่นใจในตัวข้าไม่ใช่รึไง? ไหงอยู่ดีๆถอดใจแล้วล่ะ?”
เมื่อเห็นท่าทีของต้วนหรูเฟิงที่คล้ายพลิกกลับ 180 องศา ต้วนหลิงเทียนถึงกับอึ้งถามไปตาปริบๆ นี่จะไม่เปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปหน่อยหรือ เร็วจนผู้คนไม่ทันตั้งตัวแล้ว!?
ต้วนหรูเฟิงพอได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างละอาย
ก่อนหน้านี้มันมั่นใจตัวต้วนหลิงเทียนเพราะเชื่อในคำทำนายของผู้เฒ่าพยากรณ์
อย่างไรก็ตามพอเห็นสีหน้าซีดๆแลดูหวั่นหวาดเมื่อครู่ของต้วนหลิงเทียน ความเชื่อมั่นของต้วนหรูเฟิงก็ดิ่งลงเหวทันที
“เทียนเอ๋อ…เจ้ามั่นใจจริงๆหรือ?”
ต้วนหรูเฟิงกล่าวถามเสียงเครียด “นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย…เพียงเกิดเหตุผิดพลาดอันใดขึ้นมาแค่เศษเสี้ยว ก็ยากแก้ไขแล้ว!”
“เรื่องเท่านี้ขอท่านพ่ออย่าได้ห่วงไป…ข้ามั่นใจ!”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มกล่าวด้วยใบหน้าสบายๆคล้ายไม่ใช่เรื่องหนักหนา เผยให้ต้วนหรูเฟิงเห็นถึงความมั่นใจเต็มเปี่ยม
