ในสายตาของนาง หากไม่ใช่เพราะต้วนหลิงเทียน ตระกูลโอวหยางของนางคงไม่พินาศ พี่ชายของนางคงไม่ต้องถูกส่งไปยังสถานที่น่ากลัวนั่น และสุดท้ายยังเป็นสถานที่ตายของพี่ชายนาง!!
ตัวนางที่ติดตามไป…ก็ทันได้เห็นวาระสุดท้ายของพี่ชายกับตา! วันนั้นนางรู้สึกเสมือนทุกอย่างในชีวิตสูญสิ้นไม่มีเหลือ! นางเลือกจะลงลึกไปยังหุบยมโลก และไม่ว่าบททดสอบทั้งความทุกข์ทรมานใดๆ ล้วนถูกแรงแค้นของสตรีบอบบางนางหนึ่งทำลายสิ้น! ความทุกข์ทรมานที่กระทั่งบุรุษนับพันหมื่นในตระกูลไม่อาจทานต้าน นางกลับทนรับมันได้! สุดท้ายนางก็บรรลุถึงใจกลางที่ลึกที่สุดของหุบยมโลกและได้รับสืบทอดมรดกของผู้ฝึกมารอันน่าพรั่นพรึง!!
และมรดกของผู้ฝึกมารที่ซุกซ่อนอยู่ณ ส่วนลึกของใจกลางหุบยมโลกนั้น…ก็เป็นมรดกที่ตกทอดมาตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์! ทำให้นางสามารถก้าวหน้าด้วยความเร็วอัศจรรย์ ในเวลาเพียงไม่กี่ปี!!
จนวันนี้ นางก็ทะลวงถึงเซียนมนุษย์ขั้นเชี่ยวชาญแล้ว!
หากเทียบกับจ้าวจี้ พลังฝึกปรือนางยังเหนือกว่าถึง 2 ขีดขั้น!
ขณะที่โอวหยางหลัวจู่โจมสังหารเข้ามา ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกกดดันอย่างหนัก!
แรงกดดันนั่นยังบีบคั้นจนเขาหายใจแทบไม่ออก
และสุดท้ายก็เป็นนางที่ลงมือก่อน… แม้ตราผนึกมารจะรวดเร็ว แต่ระยะทางก็ห่างเกินไป!
เช่นนั้นเกรงว่าตราผนึกมารคงไม่อาจไปช่วยเหลือต้วนหลิงเทียนได้ทันเวลา!
อย่างน้อยๆ ก็ไปไม่ทันกระบี่สั้นของนาง!