“รีบไป มีส่วนร่วมในการฆ่าหลิงเทียนให้ได้! ขอเพียงพวกเราสามารถมีส่วนร่วมในการฆ่ามันได้ คราวนี้พวกเราก็จักได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของผู้พิทักษ์จ้าว! ฐานะทัดเทียมกับท่านรองจ้าวตำหนักจ้าวเติง!!”
“ฆ่า!!”
……
เมื่อเห็นจ้าวตงกำลังจะลงมือฆ่าต้วนหลิงเทียน ศิษย์สกุลจ้าวที่พึ่งตามมาถึงก็แตกตื่นยกใหญ่ เพราะหากจ้าวตงฆ่าหลิงเทียนไปคนเดียว โดยพวกมันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องก็จบสิ้นกัน!!
เช่นนั้นพวกมันจึงเร่งกันกรูไปดั่งฝูงผึ้ง หวาดกลัวชักช้าจะไม่ได้ลงมืออะไร…คราวนี้กระทั่งน้ำแกงสักถ้วยยังไม่มีเหลือให้ดื่ม!!
แน่นอนว่ายังมีศิษย์สกุลจ้าวบางส่วนที่ติดตามมาอยู่ด้านหลัง เพราะความเร็วสู้คนอื่นเขาไม่ได้
คนเหล่านี้ล้วนมีพลังฝึกปรือต่ำกว่าเซียนขัดเกลาขั้นกลาง…แม้จะดูเหมือนมาหาที่ตาย แต่พวกมันกลับคิดว่านี่อาจเป็นโอกาสครั้งใหญ่! คนตั้งเยอะแยะเกิดเก็บตกอันใดได้ไม่ใช่คุ้มค่าหรือ!?
ทว่าก่อนที่พวกมันจะทันได้เคลื่อนร่างตามมาถึงจนได้ลงมืออะไรอย่างใครเขา พวกมันก็จำต้องหยุดร่างลงทันใด เพราะยามมองไปยังเรื่องราวเบื้องหน้า ขาของพวกมันคล้ายถูกตะกั่วหนักๆลากถ่วง ยากจะขยับเขยื้อนได้อีก…!!
“พวกแมลงเม่า!”
ต้วนหลิงเทียนที่ลอยร่างไม่ไกล กล่าวออกมาอย่างไร้แยแส
