จ้าวเติงกล่าวถาม ลมหายใจถี่รัว
“ใช่!”
จ้าวจี้พยักหน้าตอบกลับแทบจะทันทีหลังจ้าวเติงกล่าวจบ “ข้าได้รับสืบทอดมรดกในซากโบราณสถานนั่นมาแล้ว!”
สายตาจ้าวเติงทอประกายวับวาวขึ้นมาทันใด ลูกชายของมันได้รับสืบทอดมรดกจากซากโบราณสถานดึกดำบรรพ์!!
ครู่ต่อมาลมหายใจของจ้าวเติงกลายเป็นหอบถี่!
ขณะเดียวกันจ้าวจี้ก็ค่อยกล่าวสืบต่อ “โชคไม่ดีหลังจากที่ข้าได้รับสืบทอดมรดกมาแล้ว อยู่ๆซากโบราณสถานนั่นก็พังทลายลง…ข้ายังอยากให้ท่านพ่อกับท่านปู่ได้รับสืบทอดมรดกนั่นด้วย น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่มีโอกาสได้รับเพิ่มแล้ว”
“เด็กโง่!”
จ้าวเติงย่อมมีความสุขมากเป็นธรรมดา ที่ได้ยินวาจากตัญญูจากบุตรแบบนี้ “มรดกของซากโบราณสถานดึกดำบรรพ์ล้วนมีผู้สืบทอดได้เพียงคนเดียว เช่นนั้นมันจึงมีค่ามากมายมหาศาล! แค่เจ้าได้รับมรดกนั่นมาข้ากับปู่เจ้าก็ดีใจยิ่งแล้ว!”
“ว่าแต่เจ้าได้รับมรดกอันใดมาเล่า?”
จ้าวเติงกล่าวถามออกมาอีกครั้ง
“มันเป็นมรดกของผู้ฝึกมาร…กล่าวให้ชัดเป็นมรดกของ สัตว์มาร!”
จ้าวจี้ตอบ
สัตว์มาร!
ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋านั้น นอกจากผู้ฝึกตนมนุษย์แล้ว ก็มีผู้ฝึกตนที่เป็นสัตว์เซียนด้วยเช่นกัน
(*สัตว์อสูรปีศาจ = สัตว์ที่สามารถบ่มเพาะพลังจนจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้ ถ้าใช้ร่างมนุษย์แล้วมักจะเรียกสั้นๆว่าปีศาจ / สัตว์เซียน = ก็เหมือนสัตว์อสูรปีศาจ หากแต่สามารถบรรลุขอบเขตเซียนได้)
