ตอนที่ 1,812 : ต้วนหลิงเทียนโมโห!
อย่างไรก็ตามแม้จ้าวคุนจะไม่กล้าถามจ้าวจี้ออกมาแบบนั้น แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะฟังคำของจ้าวจี้…
ล้อกันเล่นเหรอ!?
โอกาสฆ่าหลิงเทียนตั้งอยู่ต่อหน้าต่อตา มันย่อมไม่มีวันยอมแพ้เว้นแต่มันจะเป็นตัวโง่งม!
หากมันฆ่าหลิงเทียนในโถงเป็นตายได้สำเร็จ มันก็จะได้เป็นบุตรบุญธรรมของผู้นำสูงสุดสกุลจ้าว…จ้าวจิน!
ถึงตอนนั้นศักดิ์ฐานะของมันจะอยู่ในรุ่นเดียวกันกับรองจ้าวตำหนักอย่าง จ้าวเติง! ถึงแม้ความจริงมันอาจจะไม่มีอำนาจเท่าจ้าวเติง แต่ก็ยังเหนือกว่าอาวุโสคนอื่นๆแน่นอน คราวนี้กระทั่งจ้าวจี้ยามพบเห็นมันยังต้องเรียก ท่านอา!
พอนึกถึงฉากเรื่องราวนั้น จ้าวคุนก็เคลิบเคลิ้มคล้ายร่างกำลังลอยละล่องในสายธารไหลเอื่อย มีหรือจะยังสนใจฟังคำจ้าวจี้อีก!!
“แต่ถ้าหากเจ้าหวาดกลัวไม่กล้า ข้าก็เข้าใจ…”
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนยังเงียบไม่ตอบ จ้าวคุนพลันยิ้มกล่าวออกมาอย่างเฉยเมย คล้ายจะรับหรือไม่รับคำท้าก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไร
ทว่ารอยยิ้มของมันเห็นชัดว่าเป็นการเย้ยหยัน
แววตายังเผยความดูถูกออกมาไม่คิดปกปิด
หลังจากกล่าวจบแล้ว จ้าวคุนก็กล่าวออกมาด้วยเจตนาทับถมสืบต่อทันที “เพราะอย่างไรเสียเจ้าที่กำเนิดจากบิดามารดาขลาดเขลาดั่งมุสิก ก็สมควรเป็นตัวขี้ขลาดเหมือนกันแน่แท้! จึกๆ ชื่อหลิงเทียนหรือ…สมควรเปลี่ยนเป็นฉู่เทียน!”
(ฉู่ = หนู)
