“ว่าแต่ตอนนี้ในบรรดายอดฝีมือของขุมพลังกึ่งชั้น 3 ทั้งหลาย ข้าได้ยินมาว่าที่ร้ายกาจที่สุดก็คือผู้นำตลาดมืดหยินชาน กับจ้าวตำหนักเมฆาครามงั้นหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกมาอีกครั้ง
“ใช่แล้ว”
กู่ลี่พยักหน้า “ผู้นำตลาดมืดหยินชานกับจ้าวตำหนักเมฆาครามนั้น จากที่ท่านพ่อบอกข้ามา ทั้งคู่ล้วนบรรลุถึงเซียนปฐพีขั้นสูงสุดกันแล้ว…ที่สำคัญก็คือทั้งคู่ล้วนเป็นผู้ฝึกมาร ทำให้พลังฝีมือของทั้งคู่เข้มแข็งเหนือกว่าผู้ฝึกตนธรรมดาในขอบเขตเดียวกัน…”
“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทั้งคู่ไม่อาจลงมือทำอะไรได้อีกแล้วไม่ใช่เหรอหากบรรลุถึงเซียนนภา? พอถึงตอนนั้นจริงไม่ใช่ตลาดมืดหยินชานกับตำหนักเมฆาครามก็เสมือนมังกรไร้เศียรกลายเป็นไร้พิษสงรึไง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกมาอีกครั้ง
“ก่อนอื่นเลย…มิใช่เรื่องง่ายที่จะทะลวงถึงขอบเขตเซียนนภา…”
กู่ลี่ส่ายหัวไปมา “แถมทั้งคู่ล้วนมีอายุน้อยกว่าผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนปฐพีขั้นสูงสุดคนอื่นมาก…กระทั่งทั้งคู่เองก็พึ่งบรรลุเซียนปฐพีขั้นสูงสุดได้ไม่กี่ปี! เรียกว่าด่านพลังยังไม่บรรลุถึงจุดสูงสุดเต็มขอบเขต…เช่นนั้นหมายความว่ายังมีเวลาอีกมากที่จะเพาะสร้าง ‘ผู้สืบทอด’ ที่มีคุณสมบัติสูงพอ…”
